De "Dienst van Genezing" van John Wimber Zwolle, september 1991.

Martie: Oorspronkelijk had ik negatieve gevoelens jegens de bediening van John Wimber, en dat op grond van een boek van Dave Hunt. Deze Hunt beweert namelijk dat John Wimber gebruik maakt van visualisatie en tovertechnieken. En nu zou John Wimber naar Nederland komen....

Rob Matzken schreef een boek ("Charisma in golven") waarin hij beweerde dat John Wimber een valse profeet is. Aan de andere kant vroeg Dominee Bouw (organisator Wimberconferentie) mij: wat moet ik hiermee? Reden voor mij om deze zaak eens helemaal uit te zoeken.

Het eerste wat ik ontdekte was, dat Rob Matzken uitspraken van John Wimber niet goed had geciteerd, en dat hij zelf dingen over hem schreef die gewoon niet waar waren. Ook ontdekte ik dat Dave Hunt niet geheel betrouwbaar was in zijn informatie. Hij associeert John Wimber met Agnes Sanford, die zich op Jung baseerde. John Wimber verwijst echter naar een andere Sanford, en daar zit dus een misverstand.

Ik ben zelf 3 dagen naar bijeenkomsten met John Wimber in Zwolle geweest, en heb daar niets kunnen ontdekken van technieken van visualisatie. Integendeel: wat Wimber schrijft over innerlijke genezing is heel bijbels. Ik heb dan ook in een artikel over deze zaak in "Het Zoeklicht" opgeroepen tot voorzichtigheid in ons beoordelen van anderen. Het is onze opdracht de geesten te onderscheiden, en daar zijn duidelijke bijbelse regels voor gegeven. Als je die negeert kom je verkeerd uit. Als ik iets niet zeker weet, dan oordeel ik liever niet. Ik ben daarin heel voorzichtig geworden.

Aan de vruchten ken je de boom. Wat mij in die bijeenkomsten met John Wimber het meest heeft getroffen waren niet de tekenen en wonderen, maar de geest van berouw en verootmoediging. Daarover schrijft Rob Matzken niets. Op de laatste ochtend is publiekelijk schuld beleden over wat wij als Christenen hebben gedaan jegens de Joden. En ook is er als Protestanten schuld beleden tegenover de Katholieken, jegens wie wij ons zo vaak hebben gedragen als betweters. Ook op het persoonlijke vlak was er verzoening. Daaraan kun je merken dat de H. Geest aan het werk is.

Natuurlijk worden er ook fouten gemaakt. Daar kun je dan eenzijdig de schijnwerper op richten. Ik wil echter benadrukken dat in de bediening van John Wimber Gods Geest aan het werk was. Daarvan heb ik genoten! Ik heb mensen als vernieuwd naar huis zien gaan, stralend van geluk. Ik ben er zelf tot ontspanning gekomen, en kan nu veel vrijer omgaan met kritiek.

Ik voel me dan ook helemaal niet aangesproken door de ongenuanceerde kritiek op John Wimber. Hem wordt b.v. verweten dat hij persoonlijke openbaringen stelt boven het Woord. Dat is niet zo; Wimber verklaart steeds weer dat de Bijbel onze hoogste norm is. Elke openbaring MOET daaraan worden getoetst.

Maar je moet de Geest niet uitdoven; Woord en Geest hangen samen. John Wimber wil dan ook ruimte laten voor de Gaven van de Geest (1 Corinthe 12), maar nooit autonoom, los van het Woord. En belangrijker dan tekenen en wonderen acht Wimber de geest van berouw en heiliging. En dat is voor mij het duidelijkste teken dat bij hem Christus in alles centraal staat. We moeten waakzaam zijn, natuurlijk, maar we moeten ook eerlijk en objectief zijn in onze kritiek. Zoals John White dat is in zijn boek over John Wimber: "Tekenen van Gods kracht?", een boek dat het waard is om in onze groep besproken te worden. Ik heb daarvan weer veel geleerd over het onderscheiden van geesten. 

Gert van Ginkel: Toch geeft ook Frinsel, directeur van "Het heil des volks" in zijn maandblad "De oogst" een kritisch commentaar op John Wimber. En Frinsel is een man die niet zomaar wat zegt.

Martie: Dat klopt, maar Frinsel heeft zijn informatie ook van Dave Hunt. En je kunt niet helemaal vertrouwen op wat Dave Hunt zegt.

Anton van deLaan: Op een vergadering van alle voorgangers in Rotterdam is deze John Wimber ook ter sprake gekomen, naar aanleiding van het artikel van Frinsel. En de reactie daar was: het is nog erger dan hij schrijft! Hij zou mensen oproepen om ook maar zieken te gaan genezen. Ik vind het erg moeilijk.

Martie: Ik ben er nu geweest, en ik kan zeggen dat ik van al deze kritiek op John Wimber in Zwolle niets heb gemerkt. En John Wimber roept niet op tot het genezen van mensen, maar om met mensen te bidden om genezing. Het is de Heer die geneest! Er wordt ontzettend veel verkeerde informatie over John Wimber doorgegeven. Wij moeten zo voorzichtig zijn met onze beoordelingen, met wat wij schrijven en zeggen! En je hebt elkaar nodig voor een evenwichtige beoordeling. Door ongenuanceerde kritiek dreigt er nu weer strijd te ontstaan tussen Christenen. Gelukkig zijn er initiatieven genomen om binnenkort met verschillende betrokkenen in een soort 'klein concilie' over deze zaken van gedachten te wisselen.

Dienst der Genezing.

Zuidema: Ik kan het bijzonder waarderen dat deze Werkgroep niet werkt met oogkleppen op, maar open oog heeft voor de plus en de min. En b.v. duidelijk weet te maken wat er schort aan de gedachten van Dr.Kranenborg, die ervoor pleit om uit de verschillende niet-bijbelse filosofieën 'het goede' te halen en om dat dan maar in onze kerken te gaan praktiseren. Zouden we niet allemaal terug moeten naar de bron: het Oude en Nieuwe Testament, en de eerste christelijke Gemeenten. In 20 eeuwen kerkgeschiedenis is er van alles gebeurt, en wij hebben eindeloos veel boter op ons hoofd. Eén ding wil ik daaruit lichten: het volk Israël. Wat zou een rabbijn vinden van New Age.Verder heb ik, ook omdat ik arts ben, veel belangstelling voor de Dienst der Genezing zoals dat gebeurt bij Pater Tardiff, en ook bij John Wimber. Daar gebeuren dingen waarvan de Geneeskunst niets begrijpt, maar waar ik toch niet negatief over ben. Wat niets te maken heeft met occultisme, maar wat het dan wel is...

Jan van Dijl: Ik vind het prettig dat Ds. Minderhoud in zijn boekje verwijst naar de Dienst der Genezing als een alternatief voor de genezingswonderen uit de tijden van de eerste christengemeenten. De Dienst der Genezing is zo lang weggeweest.

Gert van Ginkel: Het blijkt erg moeilijk te zijn voor veel mensen om de verschillende zaken goed van elkaar gescheiden te houden. Want ook vanuit de occulte hoek gebeuren dingen die volkomen onbegrijpelijk zijn, en waardoor zieke mensen zich 'beter' voelen. Kijk maar eens naar die 'shows' als van Zohra: de dingen die daar gebeuren zijn realiteit. Maar het feit dat er mensen 'beter' worden mag ons er niet toe verleiden om dan maar te concluderen dat dit "dus" een goede zaak is! We moeten kijken naar de oorsprong van de genezing. En welke plaats nemen Jezus Christus en Zijn Woord daarbij in? Dat moet altijd bron en basis van onze beoordeling zijn. De magie kan geweldige dingen bereiken, maar wij moeten ons niet laten leiden door spectaculaire resultaten. Mensen, ook christenen, laten zich gemakkelijk imponeren en verblinden door uiterlijke schijn.  

K.Zuidema: Mijn patiënten zeggen: Dokter, het helpt, dan is het 'dus' goed! En ze rennen overal heen. Alternatieve genezers boeken zo'n 2 miljoen consulten per jaar. De verwarring is algemeen!

Jan van Dijl: In het Evangelie volgen tekenen en wonderen op de bekering. Ik denk dat Ook Rob Matzen ten prooi is aan die verwarring als hij John Wimber verwijt dat hij zalen vol krijgt door 'tekenen en wonderen' te beloven. Het tegendeel is waar: John Wimber roept op tot berouw en verootmoediging. Als mensen daaraan gehoor geven leidt dat tot bevrijding, en dan komt er ruimte voor genezing.

Zuidema: Genezing dan te verstaan in bijbelse zin: naar geest, ziel en lichaam. Wie zich daarvan bewust is gaat niet op de eerste plaats naar een Dienst van Genezing om van zijn kanker af te komen, maar om Jezus te ontmoeten en om er vergeving van zonden te krijgen. En dat is genezing! Maar de meeste mensen draaien de zaken om, en denken alleen aan lijfelijk herstel.

Mw. Joosten: Ik wil met jullie eens nadenken over de verschillende vormen van vernieuwing van geloof en van kerkelijk leven, die Gods antwoord zijn op het New Age denken. Als een dergelijke vernieuwing werkelijk van God komt, dan zal die moeten liggen in het verlengde van Gods antwoord op ongeacht welke vorm van zonde.

Dat antwoord van God is bekend. Het is het antwoord dat God heeft gegeven sinds Jezus Christus 2000 jaar geleden aan het kruis hing vanwege onze ongerechtigheid. Het antwoord van God was, is, en zal altijd zijn: Jezus Christus, gekruisigd, gestorven, begraven, opgestaan uit de dood en opgevaren ten hemel. Hij zit nu aan Gods rechterhand, en vandaar zal Hij wederkomen.

Wat ik ga vertellen is voor een deel een persoonlijk getuigenis, deels een résumé van wat ik heb gelezen en gezien.

In de jaren-80 heb ik meegedaan met het gebed voor Nederland (stichting "Op de bres"). In die periode is er veel verootmoedi­ging geweest voor God, vanwege de zonden van ons volk. In die tijd kregen een aantal mensen, waaronder ook ik, dit schriftge­deelte te lezen:

Jesaja 43: 16-21: "Zo zegt de Heer, die door de zee een weg baant, en een pad door machtige wateren; die wagen en paard doet uittrekken, krijgsmacht en helden; tezamen liggen zij neder, zij staan niet weer op, zij zijn uitge­blust, als een vlaspit uitgedoofd.

Denkt niet aan hetgeen vroeger gebeurde en let niet op wat van oudtijds is ge­schied; zie, Ik maak iets nieuws, nu zal het uitspruiten; zult gij er geen acht op slaan? Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis. Het gedierte des velds zal Mij eren, jakhalsen en strui­sen, want Ik geef water in de woestijn, rivieren in de wildernis, om Mijn uitverkoren volk te drenken. Het volk dat Ik Mij gefor­meerd heb, zal Mijn lof verkondigen".

Op grond van deze tekst is door heel veel mensen gebeden voor een opwekking, in het geloof dat deze zou komen.

Ik heb daar zelf ook voor gebeden. Intussen bleven de maandelijkse nieuwsbrieven alsmaar oproepen tot nog meer verootmoediging, en tot nog meer berouw over de zonden van ons volk. Bij mij werkte dat tenslotte averechts uit. En ik trok mij, helemaal ontmoedigd, terug uit deze gebedsbeweging. Want hoezeer we ons ook verootmoedigden, het was kennelijk nooit diep genoeg. En ik voelde me ook machteloos en moedeloos omdat ik persoonlijk het zondigen niet kon tegenhouden.

Inmiddels was ik bijbelonderricht gaan geven voor onze afdeling van Women's Aglow Fellowship. In 1994 hebben we het Boek Openba­ringen doorgewerkt. Dat was een heel gezegende bijbelkring. De Heer gaf ons troost en bemoediging uit dit bijbelboek. En wij haalden er ook uit dat God een opwekking zou gaan geven, zo groot, als de wereld nog niet gezien heeft. Een opwekking, die gepaard zou gaan met vervolging. In die tijd zal de Kerk gerei­nigd worden, groeien, en voortgaan in de kracht van de Heer.

Ik heb dat allemaal onderwezen, maar het zelf niet echt opgepakt. Wij hadden een vastomlijnd idee over een opwekking. Wij waren allemaal heel rustig tot geloof gekomen. Wij hadden heel rustig de  Heilige Geest ontvangen, en wij waren bevrijd van wat occulte bindingen, zonder opzienbarende of spectaculaire toe­standen. Stuk voor stuk leidden wij een keurig, rustig leven: zondags de samenkomst, door de week 'stille tijd' en bijbelstudie, zorg voor je gezin, en ieder zo zijn eigen interesses.

Er was mij ook verschillende keren verzekerd dat christenen niets voelen of ervaren als ze bidden. Ik had gehoord dat bij een magnetiseur de handen warm worden als hij 'aan het werk' is. Maar ik had direct begrepen dat dat allemaal te maken had met verkeerde, God verwachting van de mensen was dat God aan hen voorbij zou gaan vanwege de buitengewone zondigheid van ons volk.

Maar de Heer kwam gewoon! En in plaats van straf kwam er een feest. Dat verbaasde mij, want ons volk loopt toch voorop als het gaat over de verspreiding van drugs, pornografie, echtscheiding, legalisering van abortus en euthanasie.

In Afrika is een opwek­king aan de gang, daar spelen deze zaken niet of nauwe­lijks, daar kan de Heer wel komen. En toen was het net alsof de Heer tegen me zei: "Zijn er in Afrika dan geen oorlogen"? Er gebeuren vreselijke dingen in Ruanda, toch is daar een opwekking. En de Heer zei: "IK bepaal waar Ik Mijn Geest uitstort. IK bepaal waar Ik een opwekking geef".

3. Ik zag de discipelen van Jezus, vol van de kracht van de  Heilige Geest. Ze gaven bijna licht. Ze gingen eensgezind voorwaarts, letterlijk voortgestuwd door de wind van de  Heilige Geest. En ze brachten het Evangelie. Er gebeurden wonde­ren en teke­nen, precies zoals in de Bijbel. En het was alsof die discipelen méér mensen werden, steeds meer mensen, die allemaal voortgingen in de kracht van God.

En de Heer zei tegen mij: "Dit wilde je al toen je pas 6 jaar oud was, en de kinderbijbel las. Daar ga jij voor. Hier heb je je hele leven op gewacht". En ik was stomverbaasd, want Hij toonde mij mijn diepste verlangen. Ja, in Jezus' kracht wil ik deel hebben aan deze opwekking.

Aan het einde van die Dienst kon je voor persoonlijk gebed naar voren komen, zoals dat in Evangelische Gemeenten gebruikelijk is. Maar op deze avond ging IEDEREEN naar voren voor gebed, en dat was toch wel opmerkelijk. Er is ook met mij gebeden, en ik heb gehuild en geroepen tot de Heer voor onze kinderen, die geen van drieën nog een voet in de kerk zetten...

Ondertussen gebeurden er om mij heen de vreemdste dingen. Mensen lachten, huilden, sprongen, baden, of lagen op de grond. Naast mij krijste een vrouw: zij was duidelijk demonisch bezet, en de demonen gingen er uit zonder dat er iemand met haar bad. Later zag ik die vrouw de Heer aanbidden terwijl de tranen van vreugde en dankbaarheid over haar wangen rolden. Het was een hartbrekend getuigenis.

   Toronto

Mijn vriendin stond midden in de zaal. Ik ging naar haar toe en zei: "Ga je mee"? Maar ze zei: "Ik kan niet van mijn plaats komen". Dat vond ik wel eng, iemand die zich niet meer kon verroeren. Ik riep er iemand uit Toronto bij. Maar de Heer zei: Dit hoort bij haar bediening. Die vrouw uit Toronto bekeek de situatie en zei toen: "It's all right, the Lord is working". En ze liep gewoon weg. Het heeft drie kwartier ge­duurd, toen kon mijn vriendin weer gewoon lopen. Maar ik wilde weten wat er nou toch was gebeurd. En de Heer zei tegen mij: "Zij heeft de volledige geestelijke wapenrusting gekregen, want zij zal voor Mij strijden". En dat klopt ook: deze vrouw heeft momenteel een bediening van Bevrijding.

Die manifestaties zien er soms vreemd uit, zoals de dingen die Jezus deed ook ongewoon waren. Maar God is op die manier met iemand per­soonlijk aan het werk. Laat het dan maar zo, en ga daar verder niet aan sjorren of trekken.

Toen ik thuiskwam heb ik drie dagen en nachten lofliederen gezongen voor de Heer. Ik kon er zelfs in mijn slaap niet mee ophouden.

Een paar dagen later zijn we met 2 van onze 3 kinderen nogmaals naar Aalsmeerderbrug gegaan. De jeugd was wel in voor wat sensatie, in die houding gingen ze mee. Maar binnen een maand hadden beiden een bewuste keuze gemaakt, en werd de Heer Jezus Christus hun persoonlijke Heiland en Verlosser. Sindsdien zijn ze heel serieus bezig met het geloof en met de Bijbel.

Natuurlijk werden we ook meteen geconfronteerd met mensen, die in hun woede geen woorden genoeg konden vinden om de Toronto-beweging met al die heisa van manifestaties af te kraken. Maar laten we wel wezen: ik heb geweldige dingen gezien in de afgelo­pen paar jaar. Ik heb zelf een enorm stuk genezing ontvangen, en een groter verlangen naar de kracht van God in mijn leven.

Maar al deze dingen zijn nog geen opwekking. In sommige Gemeen­ten is het zelfs gekomen tot een scheiding van geesten: voor of tegen 'Toronto'. In andere Gemeenten is men gaan bidden 'om de kracht'. Welke 'kracht'? Als je zomaar om 'kracht' vraagt is het niet gezegd dat hetgeen je dan ontvangt ook inderdaad de kracht van de  Heilige Geest is. Want er zijn ook namaak-krachten, die ook tekenen kunnen doen. Je moet wel heel duidelijk zijn in je gebed. Maar ik weet één ding heel zeker: de  Heilige Geest heeft nog nooit een gedoog-beleid gevoerd. Als Hij ergens komt, dan moeten de demonen er uit. Het kan even duren, maar ze hebben wel te gaan, want Hij is de Heilige Geest. En wie in gebed vraagt om de Heilige Geest, die zal ook de Heilige Geest ontvangen. Want zo is God. En daar houd ik aan vast.

Maar je kunt niet elke dag uit je dak gaan voor God. Al die nieuwe liederen, ik ben er zó blij mee! En dat er zoveel enthousiasme is! En dat er zoveel jongelui op af komen! Maar we hebben ook nog zoiets als onze dagelijkse wandel met de Heer. En dan loop ik niet zo hevig te springen, dan heb ik mijn ups en mijn downs. Dan is er discipline nodig om toch dat stukje in de Bijbel te lezen, om het Woord te overdenken, om te bidden. Dat zijn de gewone dingen, die blijven. Als je dat aan de kant gaat zetten omdat je alleen nog maar het sensationele zoekt, dan ben je verkeerd bezig. Je mag geïnspireerd worden door de grote dingen, die de Heer doet. Maar je dagelijkse omgang met Hem is lang niet altijd spectaculair.

En wat komt er dan na Toronto?

We kregen te horen dat er in Engeland zoveel gebeurde. En wij besloten om tijdens onze vakantie van 1995 naar Chorleywood (Londen) te gaan, de enige Gemeente die wij daar kenden van cassette­band­jes van dominee Barry Kissel. We zijn daar ook terecht gekomen, en bijzonder liefdevol opgevangen. We hebben er ver­schillende Diensten meegemaakt. We zagen weer dezelfde manifestaties die we van Aalsmeerderbrug kenden. Alleen: hier gebeurden deze dingen in de traditionele, keurige, Anglicaanse Kerk. Er werd daar ook stevig aan bijbelstudie gedaan, helemaal gericht op de praktijk. Twee keer per week waren er bidstonden om 6:00 uur 's morgens. En dan zat bijna de hele Gemeente in de kerk! Dat moet je je eens voorstellen in je eigen parochie of gemeente....

Op aanraden van de mensen in Chorleywood zijn we later naar de Holy Trinity Church (HTB) in Brompton (Londen) gegaan. Het was ons inmiddels duidelijk geworden dat de nieuwe beweging van God in Engeland vooral in de traditionele Kerken functioneerde. In 1995 waren daar 5000 geloofsgemeenschappen bij betrokken; vol-gens de laatste gegevens zijn het er nu ruim 12.000! En dat begint op een opwekking te lijken!

In de HTB maakten wij twee Diensten mee. De eerste was een formele anglicaanse viering met Holy Communi­on en formulier-gebeden, muziek van Bach en Mozart, en een degelij­ke preek van dominee Nicky Gumbel. De kerk zat half vol met een keurig, merendeels wat ouder publiek. De tweede Dienst van die morgen was een 'family-service'. Met een praise-band, met vineyard-liederen. De kerk stroomde tot op de laatste plaats vol met ouders en (kleine) kinderen. Sommige mensen, die de eerste Dienst hadden bijgewoond, bleven gewoon zitten voor de tweede. Er was een fijne preek van Sandy Milar over praktisch dienstbe­toon. Zoals gebruikelijk in evangelische diensten was er ook hier na de dienst een oproep voor mensen, die persoonlijk gebed wilden hebben. Slechts een 30-tal mensen ging daarop in, nogal weinig naar ons idee. Pas toen ik weer naar mijn plaats terug­ging werd me duidelijk waarom maar zo weinig mensen gebruik maakten van de oproep tot gebed: ze konden niet. Al die mensen waren op hun zitplaats aangeraakt door de  Heilige Geest, en konden even niet meer op hun benen staan. Er was overal een grote blijdschap, maar ook een diepe eerbied voor God. Ik zal jullie eerlijk zeggen: als er in de N.H.Kerk in Nederland die ruimte voor het waaien van de Geest zou zijn gegeven, dan was ik er niet uit weggegaan...!

   Alpha-cursus

In de HTB maakten wij voor het eerst kennis met de Alpha-cursus via het krantje "Alpha news". En daar werd ik helemaal wild enthousiast van! Daar wilde ik meer van weten! Daar wilde ik ook aan meedoen!

Maar dat duurde tot december vorig jaar. Toen solliciteerde mijn dochter bij HTB voor een stage in het kader van haar HEAO-opleiding. Zij is terecht gekomen op het "Alpha traditionele Kerken: "Jullie zijn zo koud, zo koud... Het laat jullie totaal onverschillig wat er met jullie parochianen gebeurt; jullie hebben geen enkele bewogen­heid meer voor het verlorene. Jullie organisatie is perfect, maar Mijn Geest kan niet in jullie werken...".

Die woorden hebben wat gevoelige snaren geraakt, en de Kerken zijn met elkaar in gesprek gegaan. Besloten werd om:

1. Op te houden met het benadrukken van de onderlinge verschillen.

2. De Persoon en het offer van Jezus Christus centraal te stellen.

3. Zich voor de Heer en voor elkaar te verootmoedigen,

4. Om voor elkaar te bidden, en om dit gebed voor elkaar in elke Kerk of denominatie op te pakken in gebedsgroepen.

Dat is gelukt. De gebedsgroepen zijn een heel grote beweging geworden. Engelse christenen zijn bidders. Een willekeurig voorbeeld: in Sunderland (ten zuiden van Newcastle) is elke week een bidstond van 22:00 uur 's avonds tot 6:00 uur 's morgens. Daar komen 500 mensen bidden voor hun geloofsgemeenschap, voor hun woonplaats. Ouders brengen hun kleine kinderen mee; voor hen staan in de zijbeuken van de kerk bedjes klaar. Zoiets heb ik in Nederland nog niet gezien.
In diezelfde tijd (jaren-'80) zette één van de dominees van de HTB een cursus op om rand 10-tal ongelovige mensen aan deel, en die staken hun kritiek bepaald niet onder stoelen of banken. En Nicky Gumbel kwam dicht bij het punt om het bijltje er maar bij neer te gooien.
Toen kwam het weekend 'in the country', over de Heilige Geest. En in dat weekend kwamen al die 10 dwarsliggers tot geloof in de Heer Jezus Christus. En ze hadden alle 10 een geweldig getuigenis.
Nicky Gumble heeft de Alpha-cursus toen herschreven, meer toegespitst op ongelovigen, zodat het een evangelisatiemiddel werd. Vanaf dat moment laat de deelname aan de Alpha-cursus een ongekende groei zien:

• In 1991:     4 cursussen met 600 deelnemers.

• In 1992:     5 cursussen met 1.000 deelnemers.

• In 1993:   200 cursussen met   4.500 deelnemers.

• In 1994:   750 cursussen met  30.000 deelnemers.

• In 1995: 2.500 cursussen met 100.000 deelnemers.

• In 1996: 5.000 cursussen met 250.000 deelnemers.

• In 1997: naar verwachting 500.000 deelnemers.

Het merendeel van deze mensen zijn buiten-kerkelijk, en zeer velen komen tijdens de cursus tot geloof. In Engeland is een OPWEKKING aan de gang! Alleen al in Londen draait de cursus nu in 500 groepen. En ze is nu ook in gebruik in de Verenigde Staten, Canada en Australië. In Nieuw-Zeeland doen 800 geloofsgemeenschappen mee, en in Frankrijk zijn 9 groepen actief. In Zimbabwe en Peru staat de katholieke kathedraal open voor Alpha. In Taiwan, Hongkong en Japan kunt u de cursus inmiddels ook vinden, zelfs in Rome.... De cursus is vertaald in het pools, het Russisch, het Hindi, het maleis, en nu ook in het Nederlands. Er is een aparte Alpha-cursus voor tieners, en één voor daklozen, en één voor Aziaten, enz. Het boek van de Alpha-cursus is in 1994 in Engeland uitgeroepen tot het beste christelijke boek van het jaar.

De deelnemers komen eenmaal per week bij elkaar, en beginnen de bijeenkomst met een eenvoudige maaltijd. Dan is er een spreker, of de video. Daardoor is het mogelijk dat leken de cursus leiden zonder de aanwezigheid van een priester of voorganger. Tijdens de cursus geldt het principe dat iedereen alles mag vragen. Elke vraag of opmerking dient serieus genomen te worden.

Na de Alphacursus zijn er bijbelstudies. Opmerkelijk is de grote dosis humor, die in de studies is verwerkt. De toonzetting is aanstekelijk positief, gesteld in eenvoudige bewoordingen, opdat iedereen het kan begrijpen. Maar er wordt niets afgedaan van de genade of de verlossing, het is een complete en bijbelse leer.

Ik heb de leidinggevende mensen van de Alphacursus geschreven, en hen gevraagd: "Merken jullie nu dat de invloed van New Age in de Kerken afneemt als gevolg van de Alpha-cursus"?

Het antwoord was dat er individueel wel sprake kan zijn van het loslaten van spiritisme of waarzeggerij. In het laatste editie van Alpha-news stond het verhaal van Ian en Fatima Murrey. Zij kwam uit de Islam, las tarotkaarten en was totaal occult bezig. Hij zat in de Vrijmetselarij, in één van de hoogste loges. Zij zijn tot geloof in Jezus gekomen door een Alphacursus, en nu geven zij zelf deze cursus aan anderen. Zij zijn bereid om hun getuigenis een keer te komen geven in onze vergadering.

Dat is maar één van de vele voorbeelden. Maar op dit moment is het nog te vroeg om een duidelijke ommekeer in de New Age trend waar te nemen. Er is ook nog geen onderzoek naar gedaan.

Wel hebben mijn vragen geresulteerd in een contact met een engelse groep "Bijbel of New Age". Deze organisatie geeft folders uit om mensen aan de hand van de Bijbel te waar­schuwen voor sekten, astrologie, haloween, spiri­tisme, occulte spelle­tjes, enz. Tevens bieden ze slachtoffers van New Age aktivitei­ten deskundi­ge hulp aan. Copiën van de folders "Doorways to danger" en van "Twisted truth" zijn bij deze notulen als bijla­gen toegevoegd.

Dat zijn goede ideeën. Wat kunnen wij daar mee doen?

Dit is hun adres:The Evangelical Alliance Coalition on the Occult and New Spiritualities (EACONS),

Binnenkort: Alpha in Nederland.

De Alpha-cursus komt nu ook naar Nederland. Ene Jan-Maarten Goedhart uit Kudelstaart is hiervan de promotor. Ik hoop dat die Alpha-cursus hier in Nederland gaat lopen. En dat het in de traditionele Kerken wordt opgepakt. Elke geloofs­gemeenschap kan deze cursus doen, want het gaat alleen maar over de fundamenten van het christelijk geloof. De sacramenten komen niet aan de orde omdat die gerekend worden tot de expressie van dat geloof in Jezus. En elke kerkelijke cultuur is 'in Christus' vrij om op eigen wijze en in eigen vormen dat geloof te vieren. De Alpha-cursus laat iedere denomi­natie vrij om de beleving van het geloof naar eigen inzicht of traditie vorm te geven, daar wordt niet moei­lijk over gedaan. Het gaat er om dat de mensen Jezus leren kennen. Dit is Alpha, het begin van alles. Ongetwijfeld kennen wij hier in Nederland tal van goede fundamenten-cursussen en bijbelstudies. Maar als je bij het vuur wilt zitten, dan moet je er naar toe lopen. De Alpha-cursus blijkt buitengewoon gezegend te worden door God. Daar mogen wij ook gebruik van maken. 
God is al lang bezig met Zijn antwoord op New Age. Laten we ons niet blind staren op wat de Boze allemaal doet. Het is heel erg wat hij aan misleiding en mislukking teweeg brengt. Maar laten we kijken naar de grootheid van God, en dat vasthouden!

van Meurs: Het is goed om iets nieuws niet meteen te maken tot onderwerp van discussies, tot iets waar je vóór of tégen bent.
De Alpha-cursus is een begin. Toch heb ik een vraag: hoe zit hier de eschatologie (leer van de voleinding der dingen) in elkaar? Komt Jezus terug in het verlengde van een serie grote opwekkin­gen? Hoe zit dat met de grote vervolging, die aan de Wederkomst vooraf gaat?
We leven in een ernstige tijd, waarin de verkondiging van het Kruis en van de Wederkomst bij elkaar horen. Meer dan ooit tevoren. Want de vragen naar de Wederkomst van de Heer worden steeds dringen­der. De Reformatie had het meer over de rechtvaar­diging door het geloof dan over de Wederkomst. Wij zijn daar al een stuk dichter bij dan de mensen uit de Middeleeuwen. Als ik dan hoor van een beweging, waar het denken over die Wederkomst helemaal wegzakt, dan voel ik mij toch wat verdwaald.

Mw.Joosten: De Alpha-cursus zegt hier niet zo veel over. De cursus is er helemaal op gericht om mensen bekend te maken met Jezus Christus, wat Hij voor de mensheid heeft gedaan op het kruis, en hoe jij een persoonlijke relatie met deze Heer en Verlosser kunt hebben. Er wordt wel opgemerkt dat Jezus zal wederkomen, maar men gaat daar niet diep op in. Dit is de Alpha-cursus, dit is het begin van iemands weg met de Heer. Laten de mensen eerst maar eens leren om met Jezus te leven. Wat voor zin heeft het om mensen, die net een paar regels van het 'Onze Vader' hebben geleerd, op te zadelen met al die theorieën over de Wederkomst?

van Meurs: Ik wil even terugkijken naar de opwekking van Blumhard, in de vorige eeuw in Duitsland. Daar was een sterke klemtoon op het 'hier en nu'. Het was één grote triomf: "Jesus ist Sieger!". Maar er was geen eschatologie. En tenslotte is een deel van deze beweging terecht gekomen bij het Nationaal Socia­lisme.

Dr.Zuidema: Wat heeft die opwekking van Blumhard uitgewerkt? Heel veel positiefs! De Dienst der Genezing is hierdoor terugge­komen, de ziekenzalving, talloze organisaties zijn opgezet. Grote predikers hebben dit licht verder verspreid, duizenden mensen zijn tot Jezus gekomen. Er zijn ook een paar negatieve dingen te noemen. Maar je kunt 95% positief niet wegstrepen tegen 5% negatief! Omdat er een paar lui uit die beweging nationaal-socialist zijn geworden mag je niet zeggen dat die hele beweging fout is! Dat was bij Jezus al zo: Hij had 12 discipelen, en één van hen was een verrader. Maar daarom kun je niet zeggen dat die 11 anderen niet deugden! Dat is niet juist.

van Dijl: De Alpha-cursus leert de fundamenten van het christelijk geloof. Dan neem ik aan dat er ook een uitzicht is op de toekomst van de christenen, en hoe dat in de tijd zal gaan. Zelfs al zou je hierover niets in je cursusboek hebben staan, dan kun je toch minstens vragen van cursisten hierover verwach­ten.

van Ginkel: De deelnemers mogen elke vraag naar voren brengen. En een beetje nadenkend mens zal zich al gauw de vraag stellen: waar gaan we in de toekomst naar toe? Elke religie heeft zijn toekomstverwachting, New Age ook, denk maar eens aan de theorie van de reïncarnatie. En de Bijbel geeft voldoende informatie over de toekomst van de gelovige, en die van de aarde als geheel. Niet dat je de datum van deze gebeurtenissen precies kunt weten, maar je kunt toch heel concreet weten wat God van plan is om te gaan doen.

Mw.Joosten: De Alpha-cursus is bedoeld voor mensen die 'unchurched' zijn. Maar op de achtergrond staan heel wat teams klaar voor de 'follow-up'. Want als de mensen die cursus hebben gedaan, en ze zijn tot geloof in Jezus gekomen, dan komen ze in de locale geloofsgemeenschap. Ze gaan hun plaats innemen in het 'lichaam van Christus', en het maakt niet uit welke denominatie dat is. Daar worden ze verder begeleid, opdat zij zullen op­groeien tot volwassenheid in Christus, en met hun talenten hun plaats gaan innemen in die Kerk. Dan wordt er gesproken over dopen, en de viering van het H.Avondmaal, enz.

van Ginkel: Deze manier van werken doet mij denken aan de aanpak van de 'Willow Creek' beweging van Bill Hybels. Die is ontstaan in Chicago, en is ook speciaal gericht op de 'un-churched'.

van Dijl: Toch blijkt op dit moment dat 5 van de 6 bezoekers op 'Willow Creek' bijeenkomsten gewoon uit een of andere Kerk komt; mensen die gewoon weer eens wat anders willen.

van Dijk: Maar hoe krijg je al die mensen naar die cursus? Word daarvoor geadverteerd?

Mw.Joosten: Nee. Het werkt via mond tot mond reclame. Het is gebaseerd op vriendschappen. Als jij wel eens wat anders wilt dan elke avond voor de tv hangen, maar je wilt liever niet alleen, neem dan je buurman mee. En die buurman port even later twee van zijn vrienden op om de volgende cursus te gaan doen. Daardoor zit je daar niet met allemaal vreemden, maar veel deelnemers kennen elkaar al.
Wat ook veel mensen trekt is de maaltijd, waarmee elke bijeen­komst begint. Samen eten in een ontspannen sfeer helpt geweldig om de openheid tussen mensen te stimuleren. De avond begint zo met een stuk gezelligheid, dat veel mensen in deze tijd moeten ontberen. Deelname aan de cursus is bovendien vrijblijvend; als iemand na 1 of meerdere avonden niet meer terugkomt, krijgt hij niet iemand achter zich aan met vragen zoals "waarom kom je niet meer?". Er is ruimte, als jij niet meer wilt komen dan wordt dat gerespecteerd. In de praktijk blijkt echter dat de mensen blijven komen.

van Dijl: In onze kerk hebben we al jaren een gastenkring, waar op heel eenvoudige wijze een fundamenten-cursus wordt gegeven. Op die avonden heerst er een sfeer van grote betrokken­heid, vaak is men tot middernacht nog bezig om met- en voor elkaar te bidden. En die bijeenkomsten worden geweldig gezegend. Omdat bij ons de drempel erg laag is komen er op zondag zo'n 20 - 25 mensen binnen, die nog nooit eerder in een kerk­dienst zijn geweest. Veel van die mensen zijn zwaar beschadigd door het leven; we hebben dan ook een uitgebreid pastoraat. De prediking is dan ook sterk evangeliserend, met altijd een uitnodiging voor gebed en gesprek. Je ziet ook dat zo'n gastenkring later met elkaar andere bijbelstudies gaat doen, want ze kennen elkaar.

Mw.Joosten: Dat verklaart het succes van de Alpha-cursus. In zo'n stad als Londen zijn zoveel eenzame mensen, die niemand hebben. Die zijn dolblij met wat aanspraak. En ze krijgen nog een maaltijd ook! Ze leren elkaar kennen, gaan elkaar helpen, en worden te zijner tijd lid van een kerkelijke gemeenschap. Alpha heeft weinig te maken met theologie of religie, en alles te maken met de opbouw van een relatie: met God, en met je medemens.
Heel belangrijk is ook de opvang van de deelnemers. Als je al op de eerste avond begint te vertellen dat het sieraad van die mevrouw een occulte afbeelding is, dan kun je de rest van de cursus wel vergeten. Als je er over valt dat een meisje wat bloot gekleed is, dan zal ze niet meer terugkomen. Dat soort dingen gaan de mensen na verloop van tijd zelf wel zien, en dan veranderen ze hun gedrag en hun kleding vanzelf. En dan is zo'n beslissing ook iets, waar ze zelf helemaal achter staan. Het proces van afstand nemen van je 'oude leven' heeft tijd nodig. Een predikant in Zwijndrecht heeft eens een zwerver de kerk binnengehaald. Deze proef was in scène gezet om eens te zien, hoe die man zou worden ontvangen. Nou, de mensen schoven twee plaatsen bij hem vandaan, en meden de man alsof hij melaats was!
In zijn preek is die predikant toen ingegaan op deze waarneming. Als je als Kerk niet bereid bent om de mensen te accepteren zoals ze zijn, dan moet je maar niet denken aan evangelisatie! Want dan maak je brokken!

Mw.Joosten: In de Alpha-cursus zit een opvang in de vorm van huisgroepen. Daar regelt men ook het vervolg op Alpha, opdat deze mensen ook werkelijk zullen worden opgenomen op hun plaats in het lichaam van Christus. Maar te allen tijde blijft iedereen vrij om te kiezen. Wie na 2 avonden niet meer wil komen wordt niet achtervolgd of omgepraat. Men vindt het jammer om iemand te moeten missen, maar er wordt niet aan de mensen getrokken. Want dan komen ze zeker nooit meer in een kerk.

van Dijl: De Geest moet werken; wij hoeven alleen maar te GEtuigen, de H. Geest moet OVERtuigen.

Joosten: In de waarheid zit als het ware een soort hiërarchie. Er is een fundamentele waarheid: "Jezus Christus is onze Heer en Verlosser". Daarover gaat het in de Alpha-cursus. Als je daar mee eens bent, dan ga je dat geloof ook handen en voeten geven, vieren. Dat doet iedere gelovige en elke geloofsgemeen­schap op zijn/haar eigen manier, met eigen accenten. In die andere geloofsviering en geloofsbeleving kunnen christenen elkaar ook aanvullen. Daarin is ook ruimte om over sommige zaken anders te denken. Mits Christus in alles centraal blijft staan. Zo is ieder 'in Christus' ook vrij om de bijbelse gegevens over de Wederkomst vanuit de eigen invalshoek te bezien.
Te vaak is in de geschiedenis deze vrijheid 'in Christus', om de Heer te dienen en te vieren vanuit de eigen cultuur, aangegrepen als motief om de 'andersdenkende' onder druk te zetten of buiten te sluiten. Over het fundament was men het wel eens, maar men viel over de geloofsbeleving van de ander als die niet paste bij de eigen visie. Dat is de tragiek van zoveel kerkgeschiedenis.

Mw.Holleman: In mijn geloofsbeleving ontmoet ik de Heer in de Eucharistie en in de sacramenten. Voor mij is de komst van de Heer dan realiteit, zo is Hij nu onder ons aanwezig. Dat is ook een vorm van eschatologie.

van Meurs: Dat vind ik moeilijk. Als ik ergens kom, waar het heilig sacrament zo intens wordt beleefd dat het helemaal niet meer belangrijk is of Jezus wel of niet terugkomt, dan voel ik mij daar verdwaald. Voor mij zijn de sacramenten een gedenken, om des te vuriger reikhalzend uit te zien naar de Wederkomst van onze Heer. Vergelijk het maar met een brief, die een vrouw krijgt van haar geliefde. Zal zij dan zeggen: omdat ik nu een brief van mijn geliefde heb gekregen kan hijzelf net zo goed wegblijven...?

Joosten: De sacramenten zijn een manier om je geloof in Christus tot uitdrukking te brengen. Daarover hoef je het niet met elkaar eens te zijn, maar ik hoop wel dat we in dat anders-denken iets willen zien van elkaars oprechtheid in het dienen van de Heer. Per slot van rekening kijkt God niet naar onze buitenkant, maar Hij ziet ons hart aan. Daarom mogen we ook niet over elkaars (geloofs)leven oordelen.
Eschatologie gaat meer over de Wederkomst van Christus op de wolken. In dat verband zie ik twee mogelijkheden: ofwel ik kom te overlijden en ga naar de Heer toe, ofwel Hij komt terug vóór mijn dood. In beide gevallen heb ik de zekerheid dat ik Hem zal ontmoeten. Het enige, wat het Evangelie ons adviseert, is dat wij daar klaar voor zullen zijn. Want we kennen dag noch uur van die ontmoeting.

van Dijk: Het thema van de boekenweek is "Mijn God". En in kranten en op tv lees en hoor je allerlei mensen met hun menigen over God, of over 'het goddelijke'. Het is boeiend en soms erg confronterend om dat allemaal aan te horen. Ook over de Weder­komst zijn er talloze varianten. Ds.Stolp ziet de Wederkomst van Jezus als een langzaam proces, dat is de typische New Age variant. Onbegrijpelijk dat zo'n man Matheus 24 vers 27 negeert, waar staat dat de komst van Christus zal zijn als de bliksem.

van Dijl: Eigenlijk is die Boekenweek een geweldige voorzet. Straks, na afloop, zullen de mensen zeggen: we hebben nu zoveel over alle mogelijke godsbeelden gehoord, nu zouden we eigenlijk wel eens de waarheid over God willen weten. Laten we eens kijken wat de Bijbel over Hem zegt.

Mw.Joosten: Engeland geldt niet langer als een christelijk land als je kijkt naar het kerkbezoek. Toch geeft 75% van de mensen aan dat zij bijna dagelijks bidden. Het bijbels godsbesef is er dus wel.

   Jomanda

van Dijl: Je vertelde over je vriendin, en over die mensen in Brompton, dat ze op een bepaald moment als het ware op hun plaats vastzaten of stonden. Iets dergelijks komt bij Jomanda ook voor.

Mw.Joosten: Voor mijn vriendin en voor de mensen in Brompton was dat helemaal geen onaangename ervaring. De Heer was met hen bezig. Ze horen en zien ook alles om zich heen, en kunnen zelfs grapjes maken over hun tijdelijke immobiliteit. Terwijl van die mensen bij Jomanda bekend is dat ze doodsbang worden, al zullen ze dat later wel ontkennen om hun idool niet af te vallen. Aan de vruchten kent men de boom.
Waar je ook mee te maken kunt hebben zijn mensen, die zo graag willen lachen of vallen of schudden, dus die zúllen lachen of vallen of schudden. Maar dat doen ze zelf.

Dr.Zuidema: Dat is hysterie. Dat is na-apen. Dat komt ook voor.

Pater Amedeus: In die zaak met Jomanda kreeg ik op een nacht bezoek van een ziedende geest, die zich voorstelde als "de regisseur van Jomanda". Hij noemde ook zijn naam:............ Als je die naam omdraait, dan krijg je ............... Die hele Jomanda-troep is gewoon het na-apen van de gaven van Gods Geest.

Dr.Zuidema: Dat na-apen kan in de psychiatrie aanleiding worden tot dwanggedachten als het dieper gaat zitten. Dan krijg je een dwang-neurose, en dan heb je een psychiatrisch probleem. Maar in de kiem hebben deze gevallen de dwang to na-aperij. Ze willen iets zijn maar ze kunnen niet. Ze kunnen ook niet echt liefhebben.

Pater Amedues: Jaren geleden heb ik van mijn collega Pater van Duin te maken gehad met een vrouw, die demonisch bezeten was. Maar Pater van Duin kon haar niet vrijzetten, en bracht de vrouw naar onze abdij. Bij een exorcisme begin ik meestal met een psalm, en dan worden de demonen al onrustig. Deze vrouw echter niet, ze luisterde aandachtig. Daardoor kwam ik er achter dat ze helemaal niet bezeten was, maar ze deed alsof. En waarom? Om aandacht te krijgen! Door te doen alsof ze bezeten was, met haar gillen en gekrijs, stond ze voortdurend in het middelpunt van de belangstelling, en daar genoot ze van...

Dr. Zuidema: Ds. Wim van Dam is een half jaar lang wekelijks in de weer geweest met zo'n hysterica, tot hij er finaal op afknapte. Zo geraffineerd werkt de Boze dat zelfs de 'specialisten' onderuit kunnen gaan.

Pater Amedeus: De moeilijkste gevallen zijn die waarin sprake is van een vrome geest. Paulus kreeg daar ook mee te maken (Hande­lingen 16, 16-18).

Dr. Zuidema: Waarom heeft Jomanda zo'n sukses? Omdat er bij heel veel mensen in de kiem een behoefte is naar waarheid en echt­heid, zoals de Alpha-cursus dat geeft. Maar waarom kan Jomanda dat niet geven? Omdat er in haar geval geen sprake is van een levende relatie met de Heer Jezus Christus. Zij wil wel de wonderen maar niet de Persoon van de Heer. Maar dan zijn er nog wel andere machten in de hemelse gewesten die best willen proberen om wat wonderlijke toestanden te imiteren als ze daarmee de mensen van Jezus Christus kunnen afleiden.

Pater Amedeus: Jomanda is bij mij op bezoek geweest. Eerst wilde ze dat ik naar Tiel zou komen, maar dat heb ik geweigerd. Er was ook een visioen over deze zaak van iemand, die heel onze abdij omgeven zag door prikkeldraad, behalve de ingang. Dat betekent dat Jomanda wel in onze abdij kon komen, maar heel haar geesten­troep zou buiten moeten blijven. Als ik naar Tiel zou zijn gegaan, dan had ik daar met heel die geestenbende te maken gekregen....! Er was overigens niet met Jomanda te praten. Ze probeerde me te hypnotiseren maar dan mislukte uiteraard. En toen ik voorstelde om samen te bidden holde ze met haar secreta­resse hals over kop de abdij uit.

Mw.Holleman: Ik sprak laatst een vrouw die naar Lourdes was geweest om Maria te bedanken omdat ze bij Jomanda was genezen.

Pater Amedeus: Pas op! Jezus waarschuwt ons dat er valse christussen zullen opstaan, die ook grote tekenen kunnen doen, om (ware het mogelijk) zelfs de gelovigen te misleiden! Verreweg de meeste genezingen bij Jomanda blijken na verloop van tijd schijngenezingen te zijn.

Dr.Zuidema: Als je als arts iemand geneest, dan ben je technisch bezig. Dat wil zeggen dat je niet een emotionele binding met de patiënt is. Maar mensen die door Jomanda worden genezen raken 'gebonden' aan Jomanda. Het is merkwaardig om door Jomanda te worden genezen, om daarna Maria daarvoor te gaan bedanken. Als iemand werkelijk genezen is moet je daarvoor God de eer geven. Dat heeft de moderne geneeskunde als boter op het hoofd. Want ook artsen, die niet gelovig zijn, kunnen mensen genezen. Het domme van de geneeskunde is dan ook dat ze wel mensen genezen, maar hen niet heelmaken. Dat heeft de Dienst der Genezing beter begrepen, daar is Blumhart mee bezig geweest. Die heeft er op gewezen dat heelmaken niet alleen gaat over de genezing van het lichaam, maar ook over ziel en geest.

Ds. de Nooy: Daarnet werd een opmerking gemaakt over de vele valse Christussen, die met hun vele tekenen en wonderen de mensen een rad voor ogen draaien (Matheus 24, 24-25). Nu hoor ik in veel Pinkster ...
wordt bevestigd door mensen, die elkaar nog nooit hebben ont­moet. En wat zijn de vruchten: komen de mensen door zo'n beeld dichter bij de Heer Jezus Christus?
De bijbelse toetsing van dit woord is gelegen in uitspraken van Jezus over een grote opwekking in het laatst der dagen (Openbaringen 7). Dat soort opwekkingen zien we in het Oude Testament onder Koning Hizkia en Josia; dat waren tijden van berouw en inkeer en terugkeer tot God. En in onze dagen zien we: God gaat iets doen! En dan gaan er dingen gebeuren. Ik zeg niet, dat alles wat er gebeurt, ook van God is! Als God een kathedraal bouwt, dan zet de duivel er een kapel naast. De duivel imiteert de werken van God, en daar moeten we alert op zijn. Er zijn ook zoveel occulte manifestaties, en wij moeten het onderscheid der geesten van 1 Johannes 4 van God afbidden. Ik word misselijk van al die mensen die achter de 'power' aanlopen, die de sensatie zoeken. Welke power? Van wie? 
Als Jezus Christus in een Dienst niet centraal staat, als Zijn woord niet gepredikt wordt, dan mag je vragen stellen en je twijfels hebben.

van Dijl: Maar het duurt enige tijd voordat je vruchten kunt zien. Hoe toets je uitspraken van mensen in een kerkdienst direct?

Mw. Kraan: Belangrijk daarbij is de bevestiging van 2 of meer anderen.

Ds. de Nooy: Maar dat is nog geen bijbelse toetsing.

Dr. Zuidema: De bijbelse toetsing is dat mensen tot (verdiept) geloof in Jezus Christus komen.

Ds. de Nooy: Daar zit een stuk toetsing in. Maar ik wil aan de hand van de Bijbel kunnen zien of iemand een profetie van God heeft, of dat de eigen wens de vader van de uitgespraken gedach­te is. De inhoud van een uitgesproken woord mag niet strijdig zijn met het Woord van God. En een profetie van God komt altijd volledig uit.

van Dijl: Dat is dan toch een toetsing achteraf.

Pater Amedeus: Voor mij geldt als toetssteen ook dat iemand de 2uitgesproken profetie letterlijk kan onthouden. Er is inderdaad heel veel vroomgeesterij, zelfs bij de E.O. En we moeten echt kritisch durven zijn, en zelfs aan God durven vragen: Heer, is dit woord echt van U? En je kunt God extra bevestigingen vragen. Als die niet komen, wees dan maar voorzichtig met je uitspraken.

Mw.Holleman: De echte profeten zullen als eersten erkennen dat ze zondaars zijn, en dat sommige van hun uitspraken geen profe­tie waren. Want de duivel maakt graag gebruik van onze al te menselij­ke eigenschappen (eerzucht, egoisme) om ons op een verkeerd been te zetten.

 van Ginkel: Er is veel wijsheid voor nodig om het Woord van God toe te passen op een bepaalde situatie. Want je moet er goed op letten of iemands woorden worden getoetst aan de Bijbel, en niet omgekeerd. Mensen kunnen de Bijbel naar hun hand willen uitleg­gen, of teksten niet letterlijk nemen, maar vergeestelij­ken. Daardoor wordt een uitspraak abstract en oncontroleerbaar. En als de profetie vervolgens niet uitkomt, dan gaat men er een geestelijke betekenis aan toekennen. Zo proberen mensen zich te onttrekken aan bijbelse toetsing.

Dr. Zuidema: In het Oude Testament gold iemand als een profeet als zijn uitspraken inderdaad realiteit werden. Jeremia zei geen leuke dingen, en hij werd in een put gestopt omdat hij de overgave van Jeruzalem verkondigde. Achteraf, toen het volk in Babel zat, moesten ze wel erkennen: die vent heeft toch gelijk gehad! En een opwekking is iets wat opkomt en weer afzwakt; het is voor de Kerken als vloed en eb op zee.

Ds.de Nooy: Sommige profetieën vragen van de toehoorders om concrete stappen te doen. En vaak heb je dan niet de tijd of de gelegenheid om uit te zoeken: is dit van God of niet?

Dr.Zuidema: Daar moet je dan inderdaad uitermate voorzichtig mee zijn. Want er kan een gevaarlijk stuk manipulatie in zitten.

van Dijl: Dat is een juiste houding. Want ik heb massa's mensen in de Pinksterkerken  gezien die, als antwoord daarop, steeds meer onderscheiding van geesten nodig hebben. Wij staan er soms van te kijken hoe dingen, die zo geweldig goed lijken, uiteindelijk toch een duistere regisseur achter de schermen blijken te hebben. Ik heb in samen­komsten van de Toronto-beweging geweldig fijne dingen gezien. Maar in diezelfde dien­sten zie ik ook dingen waarvan ik denk: dat klopt niet. Zo kan er een gemengde vorm van goed en verkeerd in één Dienst door elkaar lopen. En alleen met een zuivere onderscheiding van geesten kom je daar uit.

Mw.Joosten: Als iemand een profetie uitspreekt, dan is mijn eerste gedachte: Here God, laat mij zien of dit van U is of niet... En God laat je dan niet in de kou staan! Maar als mede-gelovigen me adviseren: laat het maar allemaal over je heen komen, en later zoek je er maar uit wat waar was, dan ben ik weg! Daar wil ik niets mee te maken hebben.

Dit is een feit: als de  Heilige Geest ergens komt, dan gaan de demonen zich roeren. Ik denk aan dat verhaal waar Jezus de synagoge binnenkomt, en prompt begint er een man te krijsen (Lucas 4, 34-35). Dat wil zeggen: niet die man krijste, maar de demonen die hem bezet hadden. Die herkenden de Persoon die daar binnenkwam, en ze waren als de dood voor Hem!

Pater Amedeus: Steeds vaker krijg ik te maken met vrome gees­ten, en dat is walgelijk geraffineerd. Ik ken een vrouwke dat tot geloof is gekomen. Sindsdien klampt zij iedereen aan, waarvan zij denkt dat hij of zij nog niet tot geloof is gekomen. Zij ziet deze mensen voor eeuwig verloren gaan, en wil hen dus te pas en te onpas bekeren. Dat is een duidelijk geval van een dwingende vrome geest. Want de mensen, aan wie zij zich op deze hinderlij­ke manier opdringt, krijgen daardoor juist een grotere huiver voor het Evangelie.

Ds. de Nooy: Dat soort vrome geesten vallen vroeg of laat altijd door de mand. Maar dan is er al veel kwaad geschied. Op een bijeenkomst in Zwolle met John Arnott uit Toronto heb ik zulke vreemde bijbelexegese gehoord, dat ik bij mezelf dacht: dit is niet zuiver! Het onder­scheiden van geesten is in onze tijd zo broodno­dig!

Mw.Joosten: Helaas zijn er in Nederland te weinig mensen, die dit onderscheid hebben. Er zijn heel wat gebedsteams die niet van wanten weten, en dat is een groot gevaar. Men is ermee bezig om daar wat aan te doen, met name in de Berea-Gemeenten.

Pater Amedeus: De gave van kennis is één van de 7 gaven van de  Heilige Geest, waarvoor we niet genoeg kunnen bidden. Bij een exor­cisme vraag ik altijd de  Heilige Geest om de regie van dat samenzijn voor Zijn rekening te nemen. Door mijn vertrouwen zo in Gods handen te leggen voel ik me veilig en geborgen.

Joosten: Uit onze gesprekken blijkt eens te meer hoe belang­rijk het is om inzake New Age niet te vervallen in oeverloze discussies over argumenten en tegenargumenten. Van ons wordt alleen gevraagd dat wij in woord en daad, in leven en sterven, getuigen zullen zijn van Jezus Christus als onze Heer en Verlos­ser. Dat is het fundament van de waarheid, en dat is het funda­ment van de eenheid in Christus. Maar eenieder let wel op hoe hij daarop bouwt.

   Visioen -  Mw. Joosten: 

Ik wil in deze kring graag iets doorgeven. Op 1 december 1994 heb ik in een Dienst in Aalsmeerderbrug een viertal beelden of visioenen gezien. Daarin waren persoonlijke elementen, maar ook heel veel voor de Kerken.

Eerst zag ik de aarde vanuit de ruimte, en de aarde was bedekt met een dikke duistere deken. Toen zag ik boven die diepe duisternis een Persoon van vuur, van wit laaiend vuur. Dat was overduidelijk de  Heilige Geest. En Hij danste boven die duisternis, gracieus, vol van leven, met groot elan, vol van overwinning. Gods Geest had een plan, en Hij ging dat uitvoeren.

Het tweede visioen toonde mij miljoenen mensen. Ze waren allen gewond, bezeerd door het leven, door de zonde, door de gebrokenheid van de schepping, door ziekten, tranen, liefdeloosheid, oorlog en geweld. Ze waren gebroken en diep beschaamd. Ze schaamden zich over zichzelf, over hun zonden en hun verwondingen. Ze waren moedeloos, geknakt, moe en verslagen.

Toen zag ik de Liefde en het Mededogen van Jezus over hen komen. Ze werden genezen, een heel diepe genezing. Die mensen kwamen weer tot leven. Ze werden blij en vurig van geest. Hun schande en pijn werden van hen afgewassen.

De Heer liet me zien dat dit ook hier in Nederland, en in heel Europa zal gebeuren. Terwijl met name in Nederland de verwachting van zeer veel mensen was, dat God aan hen voorbij zou gaan. Aan hen voorbij zou moeten gaan vanwege de buitengewone zondigheid van ons volk. Maar de Heer kwam gewoon. En in plaats van oordeel en straf kwam er een groot feest in de Kerken en Gemeenten.

De Heer zei: "Ik ben autonoom, en Ik bepaal waar Ik zal werken". In een flits zag ik Afrika, met al z'n oorlogen en massamoorden. "Denk je dat die mensen daar minder zondig zijn dan jullie?" vroeg de Heer. "Nee". zei ik, "maar daar is toch ook een grote opwekking". Toen maakte de Heer mij duidelijk dat Hij de opwekkingen geeft. Wij kunnen die niet uit de hemel trekken.

Er is evenmin een maat van verootmoediging, waardoor een opwekking zou kunnen worden opgestart. God doet dat Zelf, naar Zijn wil. "Als Ik in de Kerken een opwekking wil geven", zei de Heer, dan moeten jullie niet eindeloos blijven mauwen over jullie zonden". Toch zag ik dat God niet zou doen alsof die zonden er niet waren.

Het derde beeld toonde me de discipelen van Jezus, die uitgingen in de kracht en het vuur van de Heilige Geest. Het was alsof ze door een geweldige wind werden voortgedreven, en zélf in vlam stonden en licht gaven. Alles gebeurde precies zoals in de Bijbel: ze brachten het Evangelie, en tekenen en wonderen bevestigden het Woord.

Toen zei de Heer: "Dit wilde jij al toen je 6 jaar was, en de kinderbijbel las. Dit is jouw motivatie, hier ga jij voor. Hier heb je je leven lang al op gewacht".

Ik was verbaasd. Want inderdaad: uitgaan om Jezus te verkondigen, zoals ik dat in het Boek Handelingen las, dat was mijn diepste wens.

Het vierde en laatste beeld toonde me een feestelijke optocht. Ik zag mensen in prachtige kleren, en een muziekcorps, dat vrolijk toeterend en blazend voorop ging. De stoet ging door de straten van de stad, en de mensen kwamen uit hun huizen om te zien wat er gaande was. Die optocht was op weg naar een nog veel groter feest, en je hoefde alleen maar achter de muziek aan te gaan om daar te komen, om jouw deel ervan te ontvangen.

En inderdaad, sommige mensen liepen de straat op en gingen mee. Anderen aarzelden; ze wilden wel, maar ja... toch maar niet... Ze bleven achter, terwijl de muziek verder trok. En toen het weer stil geworden was stonden ze daar nog steeds, in de stilte, in de leegte. Het feest was ook voor hen, maar ze konden niet mee, omdat ze werden weerhouden door hun conventies, hun tradities, hun eigen ideeën....

En de Heer vroeg aan mij: "Wat doe jij?" Ik zag mezelf daar echt langs de straat staan. Dit beeld heeft me erg aangegrepen. Want het feest, de vreugde, was er echt voor iedereen. Je hoefde alleen maar achter de muziek aan....

Als daar straks die opwekking komt, blijf dan niet aan de kant staan! De muziek is misschien niet jouw stijl, die feestende mensen zijn misschien niet jouw soort. Maar dat wervelende gebeuren gaat wel naar het grote feest toe....!

Je mag mee, zet je maren en bezwaren maar opzij. Want als je aan de kant blijft staan, gaat het aan jou voorbij....

Marjolijn: Ik ben op een bijeenkomst van Women Aglow geweest. Wat me daar opviel was het grote aantal jonge vrouwen, die buiten hun eigen Kerk tot een verdieping van hun geloof zijn gekomen. En die binnen 3 jaar UIT hun Kerk zijn gestapt omdat ze dáár met hun geloofservaring geen voet aan de grond kregen. De meesten kwamen uit de Katholieke Kerk. De meeste van die vrouwen hadden ook tot over hun oren in occultisme en New Age gezeten, zonder daarvoor ooit door hun Kerk hoe dan ook te zijn gewaarschuwd. Ik moest toen denken aan de belijdenis van Petrus, toen Jezus vroeg: "Wie denken jullie dat Ik ben?" Petrus antwoordde toen en zei: "U bent de Christus, de Zoon van de levende God". Op die belijdenis is de Kerk gebouwd. En zolang de Kerk aan deze belijdenis vasthoudt zal zij niet worden overweldigd door de poorten der hel (Matheus 16, 1618). Maar wat zien we nu gebeuren: veel parochies en gemeenten laten dit belijdenis  zakken. En we zien dan ook hoe deze geloofsgemeenschappen inderdaad worden overweldigd. Maar ik zie ook Gods genade. Ik zie Hem bezig Zijn mensen terug te halen. Daar ben ik heel dankbaar voor. Maar tegelijk doet mijn hart pijn, omdat het in de Kerken zo ver is kunnen komen.

Ik merk in gesprekken dat de mensen al zo vaak met een kluitje in het riet zijn gestuurd, dat ze bijna niet meer durven te geloven. Ze denken dat er een heleboel waarheden zijn, vanwege de versplintering van de Kerken. Waar door de exegeten bovendien nog zoveel water bij de wijn wordt gedaan. En dan is de ene 'waarheid' al gauw even goed als de andere.