Het Gebed

Lezing door Maria Petit op 18-04-1998

MENU

Interkerkelijke werkgroep "Bijbel of New age" -  http://bijbelofnewage.info

 

Het gebed is één van de meest veelzijdige onderwerpen om over te spreken. De stapels boeken hierover zijn indrukwekkend. En dat is geen wonder: het gaat tenslotte over de communicatie tussen God en ieder van ons. Laten we om te beginnen eens kijken hoe er gebeden wordt in niet christelijke kringen. Dan zie je 3 soorten gebeden:

  1. Gebeden, gericht tot 'goden' die vaak afgebeeld zijn, zoals we die in het hindoeïsme kennen; o.a. de "poedja" voor de huisgoden. In natuurreligies het bidden tot de elementen, en voorouderverering. Wat het Boeddhisme betreft: dat is een systeem van leefregels, door Boeddha opgesteld. Boeddha heeft zichzelf nooit 'god' genoemd, maar de mensen hebben van hem een afgod gemaakt.

  2. New Age-achtige gebeden tot abstracties als 'het licht', of 'de kracht'.

  3. Het mechanische gebed: gebedsvlaggen in Tibet (dat zijn stroken papier met gebeden daarop geschreven) en gebedsmolens bij boeddhisten. Men gelooft dat er veel zegen komt van het in beweging houden van deze voorwerpen. Ook hoort daarbij het eindeloos opzeggen van gezangen (chants) en spreuken (mantra's).

In ons deel van de wereld leven we temidden van een bevolking, die ooit eens christelijk is geweest, maar dat terzijde heeft geschoven. Toch blijkt uit een onderzoek van Nicky Gumbel in zijn boek "Questions of life" dat 75% van die sceptici in Engeland wekelijks bidt. Dat zijn gebeden uit de kindertijd om Gods zegen te vragen, en dat zijn gebeden in crisissituaties: "Heer, HELP"! Gumbel noemt dat 'fietsbandengeloof': als dat leegloopt moet het weer worden opgepompt. Deze mensen bidden dan tot een God, in wie ze eigenlijk niet geloven. En als God hen toch verhoort, dan noemen ze dat 'toeval'. Ze geven God niet de eer, die Hem dan toekomt.

Het gebed van de gelovigen

Voor een christen is bidden iets anders dan het noemen van al je problemen of het voorleggen van al je wensen. Als je aan kinderen vraagt: wat is bidden? dan krijg je vaak als antwoord: "Bidden is praten met God". Het is meer dan dat: bidden is hard werken, worstelen, het is strijd, bidden is soms ook in slaap vallen, bidden is heel veel méér.

Jakobus 5, 16: "Het gebed van een rechtvaardige vermag veel doordat er kracht aan verleend wordt".

Met andere woorden: het voortdurende gebed van iemand, die een persoonlijke relatie met de Heer Jezus Christus heeft, is krachtig. We vinden hier 5 onderdelen van gebed.

1. Het gebed zelf. Een aantal vragen dringen zich op: wat is een goed gebed? Kunnen we ook verkeerd bidden (Jakobus 4)? Is er een bepaalde gebedshouding of innerlijke gesteldheid voor nodig?

2. De persoon die bidt. Jakobus noemt 'de rechtvaardige', dat is de mens die gelooft in het volbrachte werk van Jezus Christus. Jakobus 1, 68: "Hij moet bidden in geloof, in geen enkel opzicht twijfelende. Want wie twijfelt gelijkt op een golf der zee, die door de wind aangedreven en opgejaagd wordt. Want zulk een mens moet niet menen dat hij wat van de Heer kan ontvangen, innerlijk verdeeld als hij is, wispelturig op al zijn wegen".

Ik heb heel lang met deze tekst geworsteld: heb ik wel genoeg geloof? Wat is dan geloof, hoe ervaar ik geloof, hoe bouw ik geloof op? Totdat ik ontdekte dat het hier niet ging over het geloof in Jezus, maar over het geloof van Jezus. Toen viel bij mij het kwartje: IK hoef niet te streven of te jagen, ik mag gewoon vragen: Heer, geef mij meer van Uw geloof! Met andere woorden: Jezus geeft het geloof voor iets of iemand.

Soms moet ik afstand nemen van een bepaalde situatie. Je kunt door je eigen emoties, door je eigen streven, door de omstandigheden, door de nood om je heen worden opgejaagd. Dan krijg je een gebed, waarin je de Heer als het ware zou willen dwingen om iets te doen. Dat werkt niet: God is soeverein. Hij weet beter dan jij wat nodig is; Hij heeft alle situaties onder Zijn controle. Daarom is het beter om wat afstand te nemen, dan krijgt God ook meer ruimte om door jou te werken. Iedere keer is dit opnieuw een gevecht: de dingen los laten, en bij de Heer brengen. En ze bij Hem laten! Veel bidders tonen de Heer hun koffer vol problemen, pakken die dan weer in en sjouwen er mee verder....

3. De Drie-enige God, met wie de bidder een persoonlijke relatie heeft. God heeft het laatste woord in alles, waarover wij bidden; Hij is soeverein. De bidder heeft slechts in verootmoediging zijn wil over te geven, maar tegelijkertijd moedigt Jezus hem en ons in het Evangelie aan om te pleiten op de barmhartigheid en genade van Vader God.

Lucas 18, 7: "Zal God dan Zijn uitverkorenen geen recht verschaffen, die dag en nacht tot Hem bidden, laat Hij hen dan wachten"?

In die paradox leeft de bidder voortdurend. Opdat wij steeds meer gevoelig worden voor de wil van God, aan wie wij onze eigen wil ondergeschikt maken. Zonder gebed, zonder deze persoonlijke relatie met God, is geestelijke groei niet mogelijk.

3a. Wij bidden tot Onze Vader, die in de hemelen is.

Niet iedereen heeft echter een goed vaderbeeld meegekregen vanuit de jeugd. De baan en het zakenleven zijn er soms debet aan dat kinderen hun vader te weinig zien. Om nog maar niet te spreken van kinderen die te maken hebben met echtscheiding van hun ouders. In het pastoraat blijkt hoe moeilijk het is om bij jonge mensen zonder goed vaderbeeld, die vertrouwdheid over te brengen, die onze God als Vader met jou wil hebben. Zij missen het concrete goede voorbeeld van hun eigen vader.

Het verstoorde vaderbeeld is een zwaar onderschat probleem in onze samenleving. Vaker dan we denken hebben kinderen te maken met een vader die hen slaat en mishandelt, en zelfs misbruikt. Je kunt de jonge mensen, die dat is overkomen, soms zo zien hunkeren naar wat bemoediging, naar wat warmte, naar een gewoon gezinsleven. Werken aan het gezin neemt vaak meer tijd dat het moderne leven ons gunt, maar het is zo rijk, en draagt zoveel vrucht.

3b. Bidden doen wij door de Zoon. Want door Hem hebben wij, Joden en heidenen, in één Geest, toegang tot de Vader (Efeze 2, 18). We bidden ook "in de naam van Jezus"

Johannes 15, 16: "Niet gij hebt Mij, maar Ik heb u uitgekozen en u aangewezen, opdat gij zoudt heengaan en vrucht dragen en uw vrucht zou blijven, opdat de Vader u alles geve, wat gij Hem bidt in Mijn naam".

3c. Bidden doen we ook door de Geest, want de Geest komt onze zwakheid te hulp. Want wij weten niet wat wij bidden zullen naar behoren, maar de Geest Zelf pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen (Romeinen 8, 26).

Soms vragen mensen jou om voorbeden te doen. Je ziet situaties die, menselijkerwijs gesproken, onoplosbaar zijn. En daar bid je dan voor. Maar er blijft een onrust in je, onvrede, onbehagen. Het lijkt wel alsof je nog niet op één lijn bent afgestemd op God, dat je nog niet in die wil van God bent. Dan blijf je zoeken naar Zijn wil. En God is zo lief: op een gegeven moment laat Hij je gewoon zien waar de schoen wringt (Jesaja 31, 15)!  "De Heer der heerscharen zal ons beschuttend redden en sparend bevrijden (vers 5)".

Dat is een proces, je ziet dat gewoon gebeuren. De Heer zal je daarin leiden, je oog richten op juist dat detail dat de kern van een zaak open legt. Ook als een woord, dat als het ware in je achterhoofd blijft hangen, kan dat een aanwijzing zijn die je moet vasthouden. De Heer is genadig!

4. De relatie tussen God en de mens. Hoe is die in jouw geval? Is dat een los-vaste relatie? Hoe dan ook: God is trouw (1 Corinte 6, 17). "Die zich aan de Heer hecht is één geest met Hem".

De Heer wil echt één geest zijn met jou! Wat Hem betreft is er sprake van een liefdesrelatie. Want zo lief had God ons, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, om ons te bevrijden uit het warnet van de zonde (Johannes 3, 17). Jezus kwam niet om te veroordelen maar om door Hem de wereld te behouden. Menselijke relaties zouden een afspiegeling moeten zijn van die relatie van God met ons. Wie de realiteit in onze dagen ziet realiseert zich, dat we daar nog heel ver van af zijn.

In het pastoraat kom je vaak mensen tegen met gebroken relaties. Dan wijs je naar de relatie tussen Jezus en Zijn Vader als voorbeeld. Jezus had een ononderbroken communicatie met Zijn Vader. Daarin was gehoorzaamheid, zachtmoedigheid, opoffering. Zo is de Bijbel een spiegel voor ons. Pas als je in de gaten hebt gekregen wat voor een relatie God wil met ons, dan ga je ook iets begrijpen van Zijn bedoeling met de relaties tussen mensen onderling.

Gebed verandert niet alleen de mens voor wie wij bidden, of de situatie van dat moment: wij als bidders veranderen ook door ons gebed. Verharding ontspant zich, verbittering smelt weg, zelfgenoegzaamheid wordt afhankelijkheid van God. Dat heeft vervolgens ook weer zijn inbreng in al onze andere relaties en situaties. God is door ons gebed direct betrokken bij het uitwerken van al onze persoonlijke situaties. Soms denk je zelf een oplossing te hebben, maar als dat toch niet door gaat heeft God waarschijnlijk wel wat beters voor jou!

5. De uitwerking van het gebed: die is krachtig.

"Het gebed van een rechtvaardige vermag veel doordat er kracht aan verleend wordt (Jakobus 5, 16)". Andrew Murray zei eens: "De kracht van ons gebed hangt bijna geheel af van ons besef: Wie is het tot wie wij spreken? Onze houding van ootmoed en afhankelijkheid jegens God is heel belangrijk.

Krachtig, in welk opzicht? Niet altijd zichtbaar voor onze ogen. We zouden dat wel willen, maar daar kan tijd overheen gaan. Maar in de geestelijke wereld gebeurt wel iets. In het geval van onze dochter, die een tumor in de hersenen had, wisten we dat God haar zou genezen. Maar de weg daarheen heeft vijf jaar geduurd. Dat was vaak een worsteling met je eigen ongeduld, en tegelijk ervaren dat de Heer je er doorheen draagt. Gods antwoord kan zijn "ja", "nee", of "wacht op de Heer".

Bidden is: praten met God. Dat is tweerichting verkeer: het is praten én luisteren. Gebed is de sleutel tot Gods hart. En Gods hart is ons thuis. Jezus Christus is de deur. Het wezen van gebed is eigenlijk een voortdurend groeiende liefdesrelatie tussen jou en de Almachtige Vader. En als we oprecht bidden, dan leggen wij ons hart open voor God.

Het "Onze Vader" is het bekendste gebed. Ik was voortdurend met dat gebed bezig toen wij nog in de Transcedente Meditatie Beweging (TM) zaten. Wij hielden TM-weekenden in de Achelse Kluis, waar we de gastenverblijven hadden afgehuurd. Daar zag ik monniken in de tuin lopen bidden en brevieren. Daar ging zo'n rust van uit, dat was zo'n sereen beeld, dat ik dat ging imiteren. Daarbij werd elke zin van het "Onze Vader" een complete meditatie voor mij, een overpeinzing in christelijke zin. Maar ik begreep eigenlijk niet waar dat vandaan kwam.

Het was voor mij ook nogal paradoxaal: "Onze Vader, die in de hemelen zijt". Ik heb een vader gehad die dichtbij was, maar tegelijk ver weg; hij was altijd bezig. Maar Onze Vader wil heel dichtbij ons zijn, al woont Hij ver weg, in de hemelen. Maar ik voelde dat verlangen van God: Ik wil heel dicht bij je zijn. Pas 15 jaar later heb ik begrepen dat God ons toen al trok met Zijn koorden van liefde.

Het "Onze Vader" bestaat eigenlijk uit 3 delen: aanbidding, onze noden, en weer aanbidding. Eerst spreek je God aan als de Heilige; Hij is apart, Hij is anders dan de goden. Je noemt Hem Koning, en alleen Zijn wil is belangrijk. Zo geven we Hem onze eer. In het tweede gedeelte vragen we God om het brood, dat wij voor ons lichaam nodig hebben. God is ook betrokken bij en begaan met ons emotionele leven, en reikt ons daartoe de sleutels aan van vergeving en verzoening, opdat onze relaties in stand gehouden kunnen worden. Hij weet ook dat wij een ziel hebben, die voortdurend bloot staat aan de aanvallen uit het rijk der duisternis. Om daarin stand te kunnen houden hebben we Gods bescherming nodig. De kernwoorden van dit gedeelte uit het 'Onze Vader' zou je een smeekgebed kunnen noemen. Het zijn de woorden "geef", "vergeef" en "verlos". Het laatste gedeelte ("Want van U is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid tot in eeuwigheid") is weer één jubelende proclamatie van verering. Het "Onze Vader" is gewoon een perfect gebed: het geeft eer aan God, maar omvat ook alles wat goed is voor ons.

12 Soorten van gebed

Er zijn heel wat soorten gebed. Als bijlage bij deze notulen is toegevoegd een Praktisch plan van de School van Gebed, met een uitwerking van 12 soorten van gebed, met als doel om in staat te zijn één uur van gebed te hebben.

Een praktische tip: als je bid, doe dat dan hardop. Met name als je schuld belijd en obstakels opruimt die tussen jou en God kunnen staan. God en de engelen zijn dan je getuigen dat je God vergeving hebt gevraagd, en de demonen kunnen je op dat punt niet meer aanklagen. Bovendien hoor je jezelf dan ook. Hardop bidden voorkomt ook dat je in slaap valt (waakzaamheid).

Als we meer zouden beseffen hoezeer God naar gebed van ons verlangt, dan zou dat ons kunnen helpen om onze persoonlijke gebedshouding jegens God in te nemen. Om meer tijd te nemen voor gebed.

Matheus 26, 40-41: "Waart gijlieden zo weinig bij machte één uur met Mij te waken? Waakt en bidt dat gij niet in verzoeking komt. Waarom slaapt gij? Staat op en bidt dat gij niet in verzoeking komt".

Bidden is niet altijd gemakkelijk.

De geest is gewillig, het vlees is zwak. Gemakzucht en gebrek aan concentratie verhinderen het gebed. Met afleidende gedachten reken je af door pen en papier bij de hand te hebben. Een boodschap of gedachte schrijf je even op, en je hoeft er daarna niet meer aan te denken.

Uiteraard is het beter om voor concrete doelen te bidden. Je bent geneigd een hele lijst op te noemen van mensen, noden en situaties, die je aan de Heer wilt voorleggen. Toch is het belangrijk hierin naar Gods wil te vragen, en samen met de H.Geest keuzes te maken, die in overeenstemming zijn met de werkelijke gebedslasten, die door God Zelf zijn gegeven.

Gods plannen worden realiteit als gevolg van ons gebed. Daarom worden we gevraagd te bidden voor onze regering en voor onze bestuurders, voor christenen om wakker te blijven, enz. Hij wil het immers met en door ons waar maken.

Omdat wij in Nederland openbaarheid hebben van bestuur is bekend, dat in een aantal plaatsen het beleid gericht is op op het afbreken van het christelijk erfgoed, bijvoorbeeld in het onderwijs. Dan helpen gebeden beter dan spandoeken.

Bidden is ook een geweldig wapen in onze strijd in de hemelse gewesten, tegen de satan en zijn demonen. Dat is een volhardend bidden, soms met vasten. De duivel heeft er geen moeite mee dat wij dienend werkzaam zijn in onze Kerk. Hij wil ons graag een handje helpen door nog meer bezigheden en vergaderingen op ons bord te leggen. De duivel heeft er ook niets op tegen als je gaat bijbellezen. Hij heeft er wel een probleem mee als jij je gebedsleven serieus oppakt. Dat wordt voor hem bedreigend.

Vier manieren waarop de duivel ons van gebed afhoudt

  1. Afleiding, gebrek aan concentratie.

  2. Misleiding, verkeerd bidden (Jakobus 4, 3). Manipulerend  bidden, egoïstisch bidden, zielse gebeden met motieven van naijver, zelfzucht, bitterheid, boosheid, kritiek of zelfrechtvaardiging. Soms zoeken we niet de wil van God, maar is ons bidden erop gericht God te vragen om te handelen volgens ónze wil. De H.Geest staat niet achter gebeden die uit een dergelijke gezindheid voortkomen. Dit soort gebeden, met al hun bewogenheid uitgesproken, brengen degenen, voor wie gebeden wordt, onder een onzichtbare, ondefinieerbare druk, zodat hun lasten niet verlicht maar eerder verzwaard worden. Stoppen met dit soort bidden geeft dan herstel.

  3. Ontmoediging, de duivel klaagt je aan, resultaten van je  bidden blijven uit. Bijvoorbeeld bij ziekte: bidt eerst om de wil van God, en vraag dan om genezing; niet om "erdoorheen te worden gedragen". Dat kan altijd nog als dàt de wil van God blijkt te zijn. Een dergelijk gebed heeft als grondtoon twijfel, of God wel genezing kan geven, en schrijft de zieke al bij voorbaat af...!

  4. Verdeeldheid. Kunt u bidden terwijl u overhoop ligt met uw medechristenen?

Als je komt te staan in de Dienst van Bevrijding, neem deze taak dan niet te licht op. Hier krijg je direct en confronterend te maken met de strijd in de hemelse gewesten, en hoe de mens inzet is van deze strijd. De satan en zijn demonen hebben zwaar geschut en allerlei wapentuig ontwikkeld, waarmee ze de mensheid bedreigen en bestoken. Maar in alle gevallen is de Heer Jezus Christus van Nazareth, de Zoon van God, overwinnaar door Zijn vergoten bloed. En wij zijn medeoverwinnaars in Hem.

Waar krijgen we geloof voor? God verhoort als wij bidden naar Gods wil. Als je zomaar lukraak voor van alles en nog wat gaat bidden, dan zullen daar onderwerpen bij zijn waarvoor jij geen geloof hebt ontvangen. Hoe werkt dat dan uit (1 Johannes 5, 14-15)?

God is onze Vader. Hij heeft een open relatie met ieder van ons. En Hij wil ons laten weten wat Hij zal gaan doen. Een vader laat zijn kinderen ook niet voortdurend in onzekerheid over de dingen die hij wel of niet zal doen: hij zal duidelijkheid geven. Daarom is het wijs om eerst aan God te vragen: waarvoor wilt U, dat wij zullen bidden?

Laat de keuze van je onderwerpen maar gerust aan God over. Vaak wordt gezegd: "wij moeten bidden, God moet het doen". Dat is te simpel gezegd, zo kun je niet met de soevereine God omgaan. Ook een wereldse vader zal niet alles doen, wat zijn kinderen hem vragen.

Belangrijk in alle gevallen van gebed is de vraag: hoe is de instelling van ons hart?

Johannes 15, 57: "Zonder Mij kunt gij niets doen. Indien gij in Mij blijft, en Mijn woorden in u blijven, vraag wat gij maar wilt, en het zal u geworden".

De voorwaarde voor gebed is dat wij "in Christus" blijven. Dat Zijn woorden in ons blijven. Dan is er ook geen plaats voor non-vergevingsgezindheid (Matheus 6, 14-15), onbeleden zonden (Jesaja 59, 2) of manipulatie vanuit verkeerde motieven. Dat zijn zaken die onze vrijmoedigheid roven om voor Gods troon te verschijnen.

In de Slag om Engeland in 1940 verloor de Luftwaffe veel vliegtuigen om onverklaarbare redenen. Ze stortten brandend neer terwijl er nauwelijks engelse vliegtuigen in de lucht waren. Dat gebeurde met name in de avond, als in Londen de Big Ben 9 uur sloeg. De Duitsers stonden voor een raadsel, en dachten aan een geheim wapen, dat zo krachtig was dat ze er geen maatregelen tegen konden nemen.

De Duitse analyse was correct. De Engelsen hadden inderdaad een geheim wapen, dat in werking trad om 9 uur 's avonds. Want dat was het uur van een kleine groep bidders, een Gideonsbende: de Silent Movement of Prayer, die heel de natie opriep tot gebed, om God te bidden om uitkomst en redding. Met de Heer zijn wij meer dan overwinnaar!

Reacties

Hr. Joosten: Het gebed is ons krachtigste wapen om de misleiding van New Age te doorbreken. Wij hebben niet te strijden tegen de mensen, die hier achteraan lopen, maar tegen de machten van de duisternis. Daar ligt de inspiratiebron van alle leugen en misleiding.

Mw. Joosten: Een voorbeeld uit de praktijk van iemand, die verkeerd bidt. Een man bad 10 jaar lang over een vrouw: "Heer, wilt u deze persoon, waar ik moeite mee heb, maar uit de Gemeente verwijderen...."? De betreffende jonge vrouw leed al die jaren aan een onverklaarbaar slechte gezondheid.... Toen dit bekend werd, en deze 'bidder' hierop werd aangesproken, zei hij ter verontschuldiging: "Ach, we maken allemaal wel eens een foutje...".

Een foutje...!! Dan bekruipt je ook de gedachte: deze 'broeder' is nogal ijverig in zijn bidden; wat zal hij dan bidden voor mij...?

Hr. Joosten: Vaak heb ik er moeite mee om de stem van God te verstaan. Want mijn eigen gedachten en wensen gaan daar dwars doorheen. En dan is er ook nog een misleidende stem uit het rijk van de duisternis.

Vorige week had ik een op dit punt een merkwaardige ervaring. Mijn vrouw is 's nachts nogal eens in de weer met onze katten: ze moeten naar buiten, of weer naar binnen. Ze stommelt dan slaapdronken door het huis, en ik word daardoor ook even uit mijn slaap gehaald.

Het was in de nacht van Goede Vrijdag op Paaszaterdag, dat ik haar zo weer terug in bed hoorde komen. En opeens zegt ze, helemaal niet slaperig maar luid en duidelijk: "De Heer wil dat je nu voor Montfoort voorbede gaat doen".

Ik draai me half om en vraag: "Wat zeg je"? Geen antwoord. Ze sliep alweer. Toen had ik een probleem: ik kon opeens niet meer slapen. Het was kwart voor 3, maar ik was klaar wakker.

Ik ben toen maar opgestaan, heb me aangekleed, en ben de stad ingegaan voor een gebedswandeling. Er zijn in Montfoort altijd wel een aantal personen en situaties die wel wat gebed kunnen gebruiken....

Het was een prachtige nacht, koud, maar windstil, met een volle maan tussen slierten nevel. De enige geluiden, die te horen waren, kwamen uit de cafés, en uit de werkplaats van de bakker, die al druk was met zijn paasbroden. En wat zijn de bloesems mooi tegen het lamplicht van straatlantaarns...

Na een uur kwam ik weer thuis, terug in bed, en ik heb als een roos verder geslapen. De volgende morgen, tot mijn verbazing, sprak Marjolijn helemaal niet over het gebeurde. Dus vroeg ik haar op een gegeven moment: "Heb je niets gemerkt, vannacht"? Ze wist niet waar ik het over had.

"Ik ben een uur weggeweest, de stad in, gebedswandeling". "Ik heb niets gehoord, en niets gemerkt".

"Weet je dan niet meer wat je hebt gezegd? Je zei dat de Heer wilde dat ik NU voorbede zou doen voor Montfoort"....

Grote ogen vol verbazing. "Daar weet ik niets van! Ik heb helemaal nooit wat gezegd....". Kijk, dat is nu de stem van God.

Gebed in de Islam

Hr. v.Meurs: Niet alleen christenen bidden, dat doen islamieten ook. Maar hoe bidden zij dan?

Mw.Petit: Het verschil zit in het godsbeeld. Allah in de Islam is een god die niet aanspreekbaar is. Islamieten doen proclamaties, en zeggen formuliergebeden op. Zij doen dit ten diepste vanuit een angst. Het dagelijkse gebed is immers één van de vijf plichten van de moslim, die hij moet vervullen om in het paradijs te kunnen komen. Nalatigheid in het gebed vermindert die kans; zekerheid over hun hiernamaals hebben moslims niet.

De gedachte dat God als Vader kan worden aangesproken kennen zij niet; gevoelens van vertrouwen en liefde jegens God zijn hen onbekend. Ze vragen wel om de zegen van Allah, maar dat hij betrokken kan zijn bij hun dagelijkse beslommeringen, daarvoor achten ze Allah te hoog verheven.

Hr. Joosten: Het Oecumenisch Beraad in Montfoort heeft vorige week een Imam uit Utrecht uitgenodigd, om iets te vertellen over de Islam. Deze Imam heeft een heel positief verhaal verteld, en opgeroepen tot wederzijds respect, dialoog en ontmoeting. Maar op het moment dat er vragen werden gesteld over wezenlijke verschillen tussen Islam en Christendom, zei hij dat God daarover wel zal oordelen. Met dat argument werd iedere discussie al bij voorbaat afgebroken.

Ik had mij een beetje voorbereid op deze avond. Zo weet ik nu dat islamieten God niet kunnen zien als Vader. Zij zien het vaderschap uitsluitend als een fysieke functie, en achten Allah daarvoor te hoog verheven. Bovendien had God dan een vrouw moeten hebben.

Het gevolg hiervan is hun overtuiging dat God geen Zoon kan hebben. Op dit punt liggen de meest wezenlijke verschillen met het Christendom.

Hr.Petit: In gesprekken met islamieten komt steeds vaker naar voren, dat Jezus hen in een droom is verschenen. Op grond van die visioenen zijn velen in de Bijbel gaan lezen.

Hr. Joosten: Moslims zijn praktisch niet te bereiken met een gesprek of een getuigenis. Ik denk dat de Heer, in Zijn grote liefde voor ALLE mensen, hen daarom persoonlijk tegemoet komt. Ook dit heeft met hun angst te maken: een afwijkende mening wordt binnen de moslimgemeenschap niet geaccepteerd.

Een en ander volgt uit hun kijk op de geschiedenis. Mozes was de eerste grote profeet. Hij bracht de Thora. Maar de Israëlieten hebben de Thora verkeerd uitgelegd.

Daarom moest Jezus komen, een groter Profeet. Hij bracht het Evangelie. Maar de Kerk heeft niet volgens de Geest van dat Evangelie gehandeld.

Toen werd God kwaad, en Hij zei: Ik zal de mens nog één kans geven om zich tot Mij te bekeren. Daarop zond Hij Mohammed, de grootste profeet. Hij gaf de mensen de Koran. Wie behouden wil worden MOET zich dus houden aan de letter van wat Mohammed heeft geleerd. Daarom zit er al eeuwenlang geen ontwikkeling meer in de Islam, het is een versteende religie. De moslims willen niet, zoals de Israëlieten en de christenen, afwijken van wat eenmaal is overgeleverd.

Hr. Kuizenga: Is Mohammed de laatste profeet? De Baha'i kennen nog weer een profeet na Mohammed.

Hr.Joosten: Natuurlijk, want dat is hún leer. Elke nieuwe stroming of lering zegt: zoals de geestelijke wereld nu aan óns is geopenbaard, dat is de enig juiste wil van God. Mormonen, Adventisten, Getuigen van Jehovah, Theosofen, Baghwan, noem maar op: ZIJ hebben het nu eindelijk en als eersten goed begrepen.

En alle andere mensen zijn dan DUS afgeweken van die waarheid, en dwalen....

Hr.Kuizenga: Dan achten de islamieten zich met hun visie op de waarheid dus superieur boven alle andere religies. Welnu, ik ben christen, en ik geloof ook dat ik de waarheid heb; wat dat betreft zitten we dus op één lijn.

Hr. Joosten: Je behoort, zeker als christen, ten minste respect te hebben voor iedereen, die oprecht leeft naar zijn religie, voor iedereen die hoe dan ook oprecht op zoek is naar God.

Op dit punt heeft die Imam dan ook gelijk. Maar ik heb te doen met al die mensen, die de verlossing uit genade niet kennen, en het dan maar zelf moeten waarmaken. Daar tobben ze hun leven lang mee, op een doodvermoeiende manier, op een doodlopende weg, zonder ooit zekerheid te krijgen....

Pater Amedeus: Als mensen uit andere religies overgaan naar het Christendom, dan gaat het bij hen soms hevig spoken. Want daar is een partij demonen helemaal niet blij mee.

De Bijbel zegt bovendien dat alle goden van de heidenen in feite demonen zijn. Een klein exorcisme is dan vaak voldoende om de boel weer recht te zetten. Maar de mensen moeten alle voorwerpen uit hun vorige religie wel het huis uit doen, verbranden of vernietigen. Ik denk hierbij met name aan boeddhabeeldjes, wajangpoppen en krissen.

Bidden vanuit emotie

Hr. v.Meurs: De moeder van Augustinus had een zware gebedslast voor haar zoon. Ze zag hem verdwalen en verloren gaan in gnostiek, manicheïsme en neoplatonisme. Toen was daar de bisschop Ambrosius van Milaan die zei: "Een kind van zoveel gebeden kan niet verloren gaan".

Woorden van troost. Maar in hoeverre was dat gebed van die moeder een gebed van de ziel, drammerig, en zo zwaar emotioneel geladen?

Mw. Petit: Hier zien we weer dat misverstand om de ziel te verbinden met emotie. We zeggen dan: een emotioneel gebed is een ziels gebed. Alsof je niet tot schreiens toe bewogen tot God zou mogen roepen! Zo bad Jezus Zelf in de Hof van Olijven...

Jezus zegt: Als je je leven niet opgeeft, dan kun je dat eeuwige leven van Mij niet ontvangen. Dan heeft Hij het over dat 'vlees' van ons, dat wereldse denken, dat vasthoudt aan het IK en aan het HEBBEN. Daarin is bitterheid, nijd en afgunst. Gebeden vanuit die bron zijn 'zielse gebeden'.

De dochter van een dominee kreeg verkering met een jongen uit een andere denominatie. Daarop bad haar vader: "Heer, wilt U deze verbintenis teniet doen"? Dat is een ziels gebed, want deze dominee dacht daarbij aan zichzelf, en aan de 'schande' van een kerkelijk gemengd huwelijk.

Het gevolg is geweest dat deze dochter met haar vader heeft gebroken. Het volhardende verkeerde gebed van de vader leidde vervolgens tot mislukking van dat huwelijk. Daarop trouwde de dochter met een ongelovige, en zij heeft God de rug toegekeerd. Dat zijn gevolgen van zielse gebeden. In vergelijking hiermee was het gebed van de moeder van Augustinus een zeer bijbels gebed.

Mw. Petit: Belangrijk, naast bidden, is ook praktische toepassing door te voorzien in de nood. De Bijbel leert: Bid en werk. Alleen maar bidden en je verder niet bekommeren om je naaste, dat is natuurlijk ook niet de bedoeling.

In de maarteditie van het blad "Uitdaging" stond een verslag uit Haïti. Tot het begin van de 19de eeuw was dit een prachtig en welvarend eiland. Toen kwam er iemand aan de macht, die het hele eiland verkocht aan de duivel. Dat gebeurde op een open plek in het Caymanbos. Sindsdien is deze plek aan satan toegewijd, en heerst op Haïti de terreur van de voodoo als nergens anders ter wereld. Heel dat eiland is verpauperd en verziekt en kaal geplunderd. Toen besloten de christenen dat het nu genoeg was geweest.

Op de dag dat het sluiten van dat pact met de duivel weer zou worden 'gevierd' trokken zij in processie op naar die open plek in het Kaaimanbos. Behalve de vo4odoopriesters had niemand zich in 200 jaar meer daar gewaagd. Ze hebben gebeden tot God, en die plek opgeëist voor de Heer Jezus Christus. Ze zijn er 7 keer omheen gelopen, de laatste keer juichend vanwege Gods overwinning. Ze hebben wel een zware geestelijke druk ervaren, die voodoopriesters waren wel in de buurt. Maar alles, wat hen in de weg kwam, hebben ze in de naam van de Heer Jezus Christus van Nazareth naar de afgrond van de hel verwezen. Alle vervloekingen en geloftes hebben ze verbroken. Tot slot hebben ze op die open plek het H.Avondmaal gevierd.

In eerste instantie veroordeelde de regering deze 'inbreuk' op de "traditie". In tweede termijn erkende men echter het recht van de christenen om overal te mogen bidden. Nu is deze dag van het pact met de duivel uitgeroepen tot nationale gebedsdag. Haïti is een proces van heling en herstel ingeslagen. Dat is de kracht van het gebed!

 

© Interkerkelijke werkgroep "Bijbel of New age" -  http://bijbelofnewage.info