Over de Onderscheiding der Geesten

Interkerkelijke werkgroep "Bijbel of New age" -  http://bijbelofnewage.info

MENU


Anton van de Laan

Martie Dieperink

Fons Joosten

Een veelzijdig onderwerp! Ook een uitermate belangwekkend onderwerp, want als kind van God moet je weten met welke geest je te maken hebt, "opdat jullie niet zullen worden verleid (Matheus 24, 24)". In deze tijd van de opkomst van New Age komt dit vers steeds weer aan de orde.

Geestelijke gaven ontvangen is geen automatisme

Je hoort soms van mensen, die pas tot geloof zijn gekomen, dat ze deze gave van onderscheid 'automatisch' zouden hebben. Dat is absoluut niet waar; het vraagt een lange tijd van groei om inzicht te verkrijgen. Heel veel mensen in onze Kerken en Gemeenten kunnen niet goed onderscheiden waar ze mee bezig zijn. Wij hebben zoveel vrijheden verworven, wij kunnen zoveel keuzes maken, van zoveel kanten tracht men ons te beÔnvloeden, dat vooral jonge mensen niet meer weten wat ze daarmee aan moeten. Juist daarom zouden Christenen door de Geest wŤl moeten weten waar ze nou mee bezig zijn.

  •  Om geesten te kunnen onderscheiden moeten we weten hoe de strategie is van de anti-geest. Als we dat důůr hebben, dan kunnen we de
     geestelijke  wapenrusting aantrekken, en de vijand onbevangen tegemoet treden (Efese 6, 10-20).
     

  •  Om geesten te kunnen onderscheiden is het evenzeer van belang dat wij het karakter kennen van de H.Geest, waardoor wij leren verstaan wat uit
     God  is.

Er is derhalve veel tijd voor nodig om te kunnen komen tot inzicht in zowel de zaken van God als die van Zijn opponent. Wie daar lichtvaardig over denkt zal zeker grote fouten maken.

"Mijn volk gaat te gronde door gebrek aan kennis"

De Geest der waarheid kan niet worden ontvangen door "de wereld", zij die Christus niet kennen of hoe dan ook afwijzen, en dus niet wederom geboren zijn (Johannes 14, 16). Dat is een aanknopingspunt om vast te stellen waar we zelf staan. Alleen zij, die de H.Geest ontvangen hebben, kunnen verstaan wat uit God is (Johannes 14, 26).

Wij moeten echter constateren, met Hosea 4 vers 6, dat het volk van God tekort schiet in kennis van God. Vanuit die verontrustende constatering zijn wij als groep bij elkaar gekomen. Juist als gevolg van gebrek aan kennis van God zijn veel kerkgangers niet in staat de geesten te onderscheiden. En in zo'n situatie kan een invloed als van New Age zo gemakkelijk terrein winnen binnen onze Kerken.

Hoe snel kerkmensen door New Age bevangen worden blijkt uit hun reacties als zij worden aangesproken door verontruste gelovigen. Dan krijg je te horen: "Waarom maak je je zo druk, het zal zo'n vaart niet lopen"? Of: "Waarom moet je alles van New Age veroordelen? Je kunt toch ook de goede elementen eruit lichten en gebruiken"? Of: "Als je alles zo serieus neemt word je op den duur een zwartkijker"! En zelfs deze: "Vanavond kan ik niet naar de Bijbelstudie komen, want dan ga ik naar yoga"....  
Al deze opmerkingen komen van mensen, die vaak al jarenlang trouw naar de Kerk of Gemeente komen, en die menen vervuld te zijn van de H.Geest.... Maar als je hen dit soort uitspraken hoort doen, dan zeg ik: dat kan niet! Dat is onmogelijk. Die mensen hebben begeleiding nodig, want zij weten niet wat onderscheiding van geesten is. Zij hebben voor zichzelf nooit een duidelijke keuze gemaakt: vůůr of tegen Christus. Of ze hebben nooit veel werk gemaakt van de logische consequenties die verbonden zijn aan een keuze vůůr Christus. Ze zijn vaak wel druk met een heleboel dingen in de Gemeente, maar de kern van het geloof hebben ze nog niet begrepen.

Als Christen moet je weten waar je voor staat, welke keuzes je moet maken, en wat dat voor je leven moet betekenen. Stel jezelf dan ook vaak de vraag: Waar ben ik nou mee bezig?!

 DaniŽl

Een goed voorbeeld van handelen in de Geest van God vinden we in DaniŽl 1 en 2.  
In vers 8 besluit DaniŽl om niet te eten of te drinken van de koninklijke spijs. Hij wist dat een deel daarvan werd geofferd aan de god Mardoek, en DaniŽl wilde daar niets mee te maken hebben. Hij had een keuze gemaakt voor JHWH, en dit was ťťn van de logische consequenties van die keuze. 
Het gevolg laat niet lang op zich wachten: in vers 9 schenkt God aan DaniŽl vanwege zijn principiŽle houding 'gunst en barmhartigheid'. DaniŽl sluit geen compromis met enige 'alternatieve gedachte', DŠŠrom is hij voor God bruikbaar als een 'kanaal'. In vers 17 geeft God hem 'kennis en verstand, wijsheid en inzicht'.

Hoe ging DaniŽl te werk (DaniŽl 2, 14-19)?

  • Hij gebruikte zijn verstand (vers 14).

  • Hij stelde zich op de hoogte van de situatie (vers 15). Ik spreek nogal vaak mensen die zeggen dat ze alles weten van New Age. Maar als je hen daar dan naar vraagt, dan blijken ze heel slecht op de hoogte te zijn. Ze hebben ooit eens ergens wat gehoord, en menen nu 'expert' te zijn. Maar zij hebben zich niet, als DaniŽl, goed laten inlichten.

In vers 16 en 17 zien we hoe DaniŽl het probleem voorlegt aan zijn vrienden, en in vers 18 gaat hij bij God te rade. DaniŽl gaat dus niet 'in eigen kracht' op zoek naar deze verborgenheden, maar hij maakt zich afhankelijk van Gods Geest.

In vers 19 wordt de verborgenheid door God aan DaniŽl geopenbaard. Dan dankt DaniŽl God, "want Hem behoort de wijsheid en de kracht". Daarvan getuigt hij voor de koning (vers 28). Daar claimt DaniŽl geen eer voor zichzelf, maar geeft die aan "de Heer in de hemel, die alle verborgenheden openbaart".

De koning is onder de indruk van dit getuigenis, en wijzigt de machtsstructuur van zijn koninkrijk ten gunste van de zaak waar DaniŽl voor staat. Dat is het geweldige gevolg van deze houding van DaniŽl. Wat we hier zien is een geweldig voorbeeld van wat de voorbereiding moet zijn om een gave als onderscheiding der geesten in ons leven te laten functioneren.

  De noodzaak van een bijbels onderscheiden der geesten

Voor ons, die inzicht willen ontvangen in de wereld van New Age, met als doel de Gemeente van Christus te waarschuwen voor deze verraderlijke dwaalleer, betekent dit verhaal dat wij allereerst de barmhartigheid van God moeten afsmeken.

Dr. W.C. van Dam schrijft in zijn boek "Tussen Geest en anti-geest": "De geest van de mens zoekt naar oplossingen van problemen van mens, samenleving en cultuur. Maar waardoor laat de mens zich bij deze speurtocht leiden? Luistert hij daarbij naar Gods Woord of niet? Want heel veel gedachten en bewegingen komen niet van Gods Geest, maar dragen min of meer duidelijk het stempel van de anti-geest. Ook al ziet het er op het eerste gezicht erg positief uit.

Kan een dergelijke invasie het christelijk geloofsleven dan aanvullen, of vormt ze er een bedreiging voor? Alles wijst op dit laatste! Van Leviticus-19 t/m Openbaring-22 wordt elke vorm van occultisme afgewezen als strijdig met het gebod om geen andere goden voor Gods aangezicht te hebben. Occultisme wordt veroordeeld als een gruwel voor God."

Niets hiervan bevat derhalve enig goed dat eruit geselecteerd zou kunnen worden. Het doel (genezing, kennis) heiligt de middelen (occulte praktijk) niet.

Toch wordt op onze universiteiten aan studenten in de Psychologie geleerd dat je positieve elementen uit occulte praktijken wŤl mag gebruiken. Je moet gewoon niet denken aan de bron waar het vandaan komt; als het 'werkt' dan is het 'goed', zo is de 'technische' stelling in deze....

Kun je dan druiven plukken van dorens, of dadels van distels? Mensen, die zich met occulte zaken bezighouden, verzinnen allerlei redenen om dat goed te praten en aanvaard te krijgen. Ze halen er zelfs bijbelteksten bij aan. En het is heel triest als zij de gegeven waarschuwingen in de wind slaan.

Iemand die te maken heeft gehad met welke occulte toestand dan ook kan daarvan vrij komen alleen door de genade van Christus. Occulte binding kan alleen in Zijn naam worden ontbonden.

Voorkomen is echter altijd beter dan genezen. De Gemeente van Jezus Christus behoort dan ook mensen te behoeden voor dwaalleren, en te waarschuwen voor de gevaren van de huidige occulte vloedgolf. Christenen behoren inzicht te hebben in deze zaken, die met moderne technieken subtiel en vrijwel moeiteloos in Kerk en samenleving binnendringen. Denk maar eens aan New Age invloeden die via de muziek tot ons komen. Kijk eens hoe de zorg voor het milieu ("moeder aarde") in de Kerken de aandacht voor het geloof verdringt. Zelfs in het management, waar je toch logisch denken en nuchterheid zou verwachten, worden duizenden guldens uitgegeven aan trainingen in Transcendente Meditatie. Via kleurentherapie (bv. in de mode) wordt aan mensen "astrologisch exact" een bepaalde manier van denken opgedrongen. Een systeem, dat gebondenheid (en hoge kosten) met zich brengt, waardoor mensen in de problemen komen.

Zo zijn er veel dingen die hun kwalijke invloed hebben op de (kerk)mens. Moge de Heer ons veel wijsheid geven in het onderscheiden van geesten (2 TimothŽus 4, 1-4).

 M.DIEPERINK : "HET ONDERSCHEIDEN DER GEESTEN"

Ds. Niek Schuman is een modern theoloog, die regelmatig spreekt voor de NCRV. Als modern theoloog wil hij natuurlijk niets meer weten van profetieŽn die vervuld worden, en evenmin erkent hij dat er waarschuwende profetieŽn zijn. Dat noemt hij allemaal waarzeggerij. Naar zijn idee maak je misbruik van de Bijbel als je wilt aantonen dat profetieŽn in vervulling gaan. Want profeten "doen aan waarzeggerij", en de Bijbel veroordeelt waarzeggerij. Dus bestaat het niet dat er waarheid schuilt in de uitspraken van de Profeten....

Zo worden de zaken omgekeerd. Daar moeten wij een antwoord op geven. Wat is nu het verschil tussen profetie en waarzeggerij?

  Drie criteria in het Oude Testament

Deuteronomium 18 vers 9-22 geeft hiervoor twee richtlijnen. Vers 21-22: "Hoe onderkennen wij het woord dat de Heer niet gesproken heeft? Als zijn woord niet wordt vervuld, dan is het een woord dat de Heer niet gesproken heeft".

Eerste criterium voor profetie is dat de profeet spreekt in de naam van de Heer.

En het tweede criterium: als iemand spreekt namens God, dan moet dat woord ook uitkomen.

Maar ook waarzeggerij kan uitkomen. Je kunt dus niet zeggen dat elk voorspellend woord, dat uitkomt, van God is. Er moet nůg een houvast zijn om afdoende te kunnen toetsen.

Van een bekend waarzegster kwam 80% van haar voorspellingen uit. Dat betekent dus dat waarzeggerij toch altijd een mix is van waarheid en leugen. Het klopt nooit voor 100%....

Wie wŤl tot de volle waarheid leidt is de H.Geest. Dat is het derde criterium: profetie wordt altijd ten volle vervuld.

In Handelingen 16, 16-18 is sprake van een slavin met een waarzeggende geest, die zelfs reclame maakt voor Paulus als afgezant van de allerhoogste God. Toch onderscheidt Paulus haar waarzeggende geest van de Geest der waarheid, en hij maakt in de naam van Jezus een eind aan haar 'talent'. Ook de demonen moeten God erkennen, maar het zijn en blijven demonen, die je beter kwijt dan rijk kunt zijn. En zoals Paulus dat onderscheid kon maken, zo zouden wij dat ook moeten kunnen.

Waarzeggerij heeft altijd iets fatalistisch, is vaak negatief; het is nauw verbonden met geloof in het noodlot. Een voorbeeld van zo'n voorspelling: "Je wordt ziek", of "Over 2 jaar zul je sterven".

Ook in de Bijbel wordt mensen hun dood voorzegd, maar dat is nooit absoluut. Dat is altijd in de vorm van een gericht. De dood zal komen als men zich niet bekeerd van zijn boze werken. Je kunt er dus zelf van alles aan doen om dat oordeel af te wenden. Een dergelijke profetie heeft vaak de vorm van een waarschuwing: het zal gebeuren tenzij....

God biedt de relatie, wijst je op je eigen verantwoordelijkheid. De duivel kent alleen het dictaat van het noodlot. Van Saul wordt het koningschap afgenomen, maar hij krijgt als mens nog de tijd om zich te bekeren. Dat hij die kansen niet heeft benut is zijn eigen beslissing geweest.

  Criteria in het Nieuwe Testament

In het Nieuwe Testament vinden we het belangrijkste criterium voor het onderscheiden van geesten in 1 Johannes 4:

Staat Jezus Christus centraal?

Waarzeggers en magnetiseurs zeggen vaak dat zij hun gave van God hebben gekregen. Maar als je hen vraagt naar hun geloof in Jezus blijkt maar al te vaak dat zij Hem verloochenen. Zelfs de duivel kan zeggen dat hij in God gelooft, maar dat maakt zijn woord nog niet tot waarheid, laat staan tot woord van God. Er zijn ook demonen die zich presenteren als "Jezus Christus".

Bovendien, als je zegt dat jij je gave "van God" hebt gekregen, wat bedoel je dan? Welke God? God wordt tegenwoordig overal bijgehaald. De spreker kan wel denken aan Allah, of aan een hindoegodheid, of aan een vorm van kosmische energie.

Duidelijkheid krijg je soms als je deze mensen vraagt "Wie is, dunkt u, Jezus Christus?" Het is gebleken dat occult belaste mensen slechts met moeite over Hem kunnen spreken als de enige Zoon van God, wiens bloed vergoten is tot vergeving van onze zonden. De uitspraak "Jezus is Heer" verdragen zij niet, deze belijdenis krijgen ze niet over hun lippen. De geest, die in hen woont, komt dan enorm in verzet. Een direct antwoord komt er niet, maar er wordt met vaagheden omheen gedraaid. Alleen iemand die vervuld is door de H.Geest kan uit volle overtuiging zeggen "Jezus is Heer".

  Gnostiek: in God is goed ťn kwaad....

Johannes heeft nog meer criteria: het Evangelie zoals de Apostelen dat hebben verkondigd. "Wij zijn uit God; wie God kent, hoort naar ons. Wie uit God niet is, hoort naar ons niet".

De gnostici zeggen dat er in God twee aspecten te onderscheiden zijn: goed en kwaad. Maar de Bijbel zegt dat God licht is, en dat er in Hem geen duisternis is. Wie gehoor geeft aan het bijbels woord, kent de waarheid.

Als je mensen hoort vertellen dat je jezelf kunt genezen, dat je zelfs jezelf moet kunnen verlossen, dan weet je wie je voor je hebt. Want zo spreekt de Bijbel niet.

  Gaven van de Geest: geen zelfbeschikking

Nog een manier om de geesten te onderscheiden: over de Gaven van de Geest kan de mens niet zelf beschikken. Die Gaven zijn nooit je eigendom, maar God beslist op een bepaald moment om via een persoon naar Zijn keuze iets te doen of te zeggen. Je hoeft daar niet voor te oefenen of te trainen, zoals de occultisten dat doen. Als een magnetiseur claimt dat hij zijn gave van genezing 'bezit', en naar eigen inzicht gebruikt (of misbruikt!), dan hebben we niet te maken met een Gave van Gods H.Geest. Niet wij 'bezitten' de H.Geest, maar Hij 'bezit' ons, en wel exact zover wij Hem toelaten.

  De Geest is Liefde

Er zijn veel kerkmensen die binnen hun geloofsgemeenschap bekend staan als fijne christenen, groot in kennis van Gods Woord, trouw en actief. Maar op Christenen met een andere geloofsbeleving of afwijkende ideeŽn reageren zij als de stier op een rode lap, en zij ze opeens onherkenbaar agressief. Klopt dat eigenlijk wel? De Geest van God is toch een Geest van liefde? En van eenheid?

Denkend aan alle godsdiensttwisten die er (geweest) zijn kan het best zo zijn dat de ander een verkeerd idee in zijn hoofd heeft. Maar de manier waarop men elkaar vervolgens te lijf gaat roept de vraag op: komt dat dan wŤl van God?

Je kunt dat verwachten bij sekten: men is lief en aardig als je maar met hen meeloopt. Zodra je zelf gaat denken en uit de pas gaat lopen, dan zijn ze zo lief en aardig niet meer...!

  De Geest is nederig

Wie de H.Geest in zich heeft, die kan zich laten gezeggen door een ander. Elke andere geest wordt kwaad, want die kent de nederigheid niet.

Ik heb trieste ervaringen met de hooghartigheid van Feministes, die het altijd beter willen weten. Een dialoog is dan onmogelijk. Een feministe schreef mij: "Als u eerlijk bent, dan erkent u dat ik geleid wordt door de H.Geest"... Zij kon geen kritiek verdragen. Een klassiek voorbeeld van hoogmoed (weerspannigheid). Ik heb haar teruggeschreven "Het spijt me, maar de geest moet getoetst worden". Daar is nooit meer een antwoord op gekomen. De geest van nederigheid zou zeggen: misschien zie ik het verkeerd, laten we het samen onderzoeken! Want "samen met alle heiligen....."

Wie uitsluitend op de subjectieve ervaring wil varen, raakt zeker uit de koers. Gemeenschap is onmisbaar.

  De Geest dwingt niet

Alle vorm van dwang, om mensen een bepaalde richting op te duwen, is uit den boze. Alsof de H.Geest niet mans genoeg zou zijn om iemand in volle vrijheid te overtuigen! De H.Geest zal ieders individualiteit altijd eerbiedigen. Wie een deur voor Hem dicht doet hoeft niet bang te zijn dat de Geest zal inbreken. Paulus zei: "De liefde van Christus dringt mij...", en de duivel maakt daarvan "dwingt mij...". Rusteloosheid duidt niet op een actie van Gods H.Geest. Het 'moeten' werken van een magnetiseur is dan ook een veeg teken.

Dit zijn zo enkele aspecten die ons kunnen helpen om op een bijbelse manier te leren omgaan met de Gave van de onderscheiding der geesten.

  WIE IS FONS JOOSTEN ?

Ik ben geboortig van Oudewater (bekend van de Heksenwaag), oudste van 3 kinderen in een echt katholiek gezin. Mijn beide ouders kwamen uit Limburg. Ik heb derhalve een opvoeding gehad die nog duidelijk alle kenmerken had van de tijd van het Rijke Roomse leven, met al haar veelkleurige tradities, festiviteiten, processies, bedevaarten, enz. Ik heb dan ook een heel vrolijke jeugd gehad. In mijn parochiekerk ben ik 12 jaar misdienaar geweest; ik was in de pastorie kind aan huis.

Later heb ik mij gerealiseerd dat ik in die tijd toch erg weinig heb nagedacht over mijn geloof. Voor uitleg van de Bijbel lieten wij ons leiden door de Pastoor; er was geen aanmoediging om op dat gebied zelf initiatieven te ontplooien. Alles verliep volgens vaste patronen.

Daar kwam verandering in toen ik mijn vrouw leerde kennen, die lid was van de N.H.Kerk. Tijdens ons huwelijk ben ik veel actiever geworden in mijn geloofsleven. In 1978 ben ik mij, eigenlijk voor het eerst, werkelijk bewust geworden van mijn geloof. Ik lees de Bijbel nu met veel vreugde; ik weet nu klaar en duidelijk waar het allemaal om gaat.

In de jaren-'80 ben ik 8 jaar lid geweest van de Parochie Vergadering in mijn woonplaats, Montfoort. Eigenlijk ben ik in de loop van die jaren steeds meer gedesillusioneerd geraakt over de mentaliteit, die over de Kerk gekomen is. Waar vroeger misschien teveel werd gewezen op het 'verticale' (het was Onze Lieve Heer voor en na) overheerst nu een 'horizontalisme'. Waarin alles draait om sociale- en politieke actie, feminisme, de arme boeren in Zuid Amerika of 'de arme kant van Nederland'. Het Conciliair Proces heeft het tempo van deze afbraak verder opgevoerd en verdiept; vrede, gerechtigheid en zorg voor de schepping, zaken die behoren te zijn 'vrucht van het geloof' zijn gekomen in plaats van het geloof. Maar als de Kerk geen Kerk van Christus meer is, dan verliest zij haar grond van bestaan. Mijn enthousiasme over bijbels geloven kon ik in de PV in ieder geval niet kwijt. Soms wordt er wel iets van mijn artikeltjes geplaatst in het parochieblad. Maar over het algemeen is het koud en kil geworden in mijn Kerk, en kerkgang kost me duidelijk moeite.

Toch denk ik er niet over om dan maar weg te lopen naar een andere Kerk. Per slot van rekening hebben we allemaal dezelfde Heer. En als je een deur achter je dichtslaat heb je nooit meer de gelegenheid om nog wat te zeggen of te schrijven.... Ik heb de indruk dat de mensen, vooral de jonge mensen, schreeuwen om gezond en degelijk geestelijk voedsel.

Ik hoop nog eens mee te maken dat er in de Kerk een evenwicht komt tussen 'verticalisme' en 'horizontalisme'. Waar op de eerste plaats gewerkt wordt aan ieders persoonlijke relatie met God. En van daaruit aan goede relaties met medemensen en met de schepping. In die volgorde!

  FONS JOOSTEN : "ONDERSCHEIDING DER GEESTEN"  

Overdenkend het onderwerp "Onderscheiden van geesten" ben ik begonnen met op te zoeken over welke zaken de Bijbel onderscheid maakt: rechtvaardigen en goddelozen, rein en onrein, 'de geest der wereld' en 'de Geest Gods', 'goed en kwaad, waarheid en leugen, 'in de wereld' en 'van de wereld', de 'rechte leer' en de dwaling.

De Gave van het onderscheiden van geesten is zodanig belangrijk, dat het als charisma met name wordt genoemd in 1 Cor.12. Het centrale criterium om de geesten te onderscheiden geeft Johannes aan in zijn eerste Brief, hoofdstuk 4: de vraag "Staat Christus centraal?"

  Geestelijke woorden waar komen ze vandaan?

Drie situaties zijn te onderscheiden:

  • Je kunt te maken hebben met Woord van God: "Zo spreekt de Heer".

  • Je kunt te maken hebben met woord van jezelf, waarbij de wens zo vaak de vader is van de gedachte;

  • En er kan sprake zijn van een anti-geest, een leugengeest. Dan heb je te maken met imitaties van de Gaven van de Heilige Geest.

Welke zijn nu de bronnen van geestelijke woorden?

  • Algemene openbaring: de Bijbel, het kerkelijk leergezag.

  • Persoonlijke openbaring, die vooral betekenis heeft voor degene die dit ontvangt.

De zuiverheid van de persoonlijke openbaring kan in gevaar komen.

  • Een heldere doorkomst van Gods woord kan worden gestoord  door de stem van de leugengeest.

  • Ons eigen denken kan in de weg staan.

  • Maar ook stoort datgene wat er tussen God en ons in staat. 

  Eenheid contra verdeeldheid

"De Heer, onze God, is ťťn"! Dat is zowel de Joodse als de Christelijke belijdenis van God.

Zijn tegenstander is geen eenheid, hij is een gespletenheid, een 'diabolis' (duivel). Zijn symbool is de slang, de gespleten tong, die door Jezus wordt genoemd "de verwekker van de leugen". Deze diabolis probeert, naar zijn aard, alles uit zijn verband te trekken en verdeeldheid te zaaien. Eerst verdelen, dan uit elkaar trekken, dan elk der delen tegen de anderen uitspelen, en tenslotte over elk deel heersen.

Triest voorbeeld van deze werkwijze is de geschiedenis der Christenheid, waar het principe "verdeel en heers" optimaal in praktijk gebracht is. Zo raken mensen en Kerken verdeeld.

Deze 'vader van de leugen' is er altijd op uit om de dingen net even anders voor te doen dan God heeft bedoeld. Dat sluit aan bij het verlangen van de mens om zijn eigen wil te doen. Om zelf te bepalen wat 'goed' en 'kwaad' is. Om zelf (autonoom) de eigen leefregels te maken.  
Zo'n leefwijze staat haaks op een leven in gehoorzaamheid aan de leefregels van een ander, van God. Elke autoriteit wordt dan ook afgeschilderd als een hinderpaal, die je belemmert in je vrijheid. Gods leefregels tonen ons de grenzen van de vrijheid, maar de leugengeest stelt dat voor als het beknotten van die vrijheid. Hij draait de boel dus om.

Dat begon al in het Paradijs, waar de slang Eva wijsmaakt dat Gods regels haar belemmeren om tot hogere kennis (gnosis) te komen. De dood als straf voor het overtreden van Gods regels wuift hij als belachelijk van de hand. Eva stierf ook niet ter plekke, maar 'dood' wil zeggen: leven buiten Gods bescherming, het 'gescheiden zijn van God'. Een geestelijke dood, met tenslotte ook lichamelijke consequenties.

  Waarheid contra leugen

Tegenover deze 'vader van de leugen' staat de Geest der Waarheid. Hij is Trooster en Helper (Johannes 15, 26), en dat zegt iets van Zijn werkzaamheden. De benaming "Geest der waarheid" zegt alles over Zijn wezen. "Kracht" en "liefde" zijn aspecten van Zijn werkzaamheid, maar die kunnen door de diabolis als 'engel des lichts' worden geÔmiteerd. Maar de waarheid is een uniek kenmerk van de Geest, dat de anti-geest niet kan overnemen (Johannes 8, 44).

De wereld ligt nog onder de invloed van 'de overste dezer wereld', de duivel. Daarom ademt onze wereld de lucht van onwaarheid over onszelf en over anderen. Door een waas van schijnwaarheid presenteert de diabolis zichzelf als een 'engel des lichts'. Wie zich door de Geest der waarheid niet laat leiden of gezeggen, zal niet kunnen komen tot een helder onderscheid. Alleen de Geest der waarheid kan ons overtuigen van zonde, en ons de dingen laten zien zoals God ze ziet.

  Leergezag

Omdat het onderscheiden van geesten enerzijds gedegen bijbelkennis vraagt, en anderzijds voor velerlei uitleg vatbaar, is de Katholieke Kerk uitermate streng in het accepteren van persoonlijke openbaring. Toetsing aan algemene openbaring (Bijbel) is in deze gevallen noodzaak. In tal van verhalen over Heiligen ontbrak die toetsing echter, en de Kerk heeft dat soort verhalen dan ook gerangschikt onder de legenden, verhalen met een stichtende strekking. Heiligen, over wie meer legenden dan feiten bekend waren, zijn in de jaren-'60 van de liturgische kalender afgevoerd. Persoonlijke openbaring komt in de R.K. Kerk dan ook niet (meer) voor.

In de eerste eeuwen van de Kerk was dat wel anders, maar daarbij ontstond ook veel verwarring. Want niet alle persoonlijke openbaring bleek zuiver (invloed van Gnostiek). Om de Kerk te behoeden voor scheuring en schisma is toen het Leergezag ingesteld. De gave van onderscheiding van geesten, gegeven aan de gelovigen, werd toen ambts-charisma. In feite een verkeerde ontwikkeling. Maar het Leergezag heeft wel degelijk goede correcties kunnen geven op wildgroei.

De gelovigen doen er sindsdien echter het zwijgen toe. En het is nu een grote vraag hoe de gave van het onderscheiden van geesten weer een charisma van de gelovigen kan worden in een geloofsgemeenschap, die zo weinig kennis heeft van de algemene openbaring (Bijbel).

In Evangelische Gemeenten kent men wel persoonlijke openbaring, die vaak gepaard gaat met de toevoeging "De Heer zegt mij...". Maar wie kan controleren of dat werkelijk zo is, en dat de spreker niet probeert op die manier zijn woorden extra kracht bij te zetten? De Gemeente wordt voor een voldongen feit geplaatst, kan er niet meer aankomen. Beter zou zijn om te zeggen: "De H.Geest bepaalt mij erbij dat...". Er moet ruimte blijven voor gesprek, toetsing en eventuele correctie.

  Scheiding der geesten

Het belang van de Gave van de onderscheiding van geesten blijkt direct uit de (kerk)geschiedenis. De meeste problemen van Kerken zijn direct terug te voeren of falend of ontbrekend onderscheid der geesten. Ik noem de Kruistochten. Onder de kreet "God wil het!" gingen de duizenden op weg. Maar God had niets gezegd. Onderweg werden overal de Joden vermoord, en dat was nog maar ťťn van de wrange vruchten van de pauselijke oproep. En dan de Inquisitie: waar was de liefde? Hoe vaak stond niet de eer/het belang van Paus, bisschop, kerkelijk Instituut of hooghartig hervormer mťťr centraal dan Christus en Zijn Woord? Te vaak werd zo de gave tot onderscheiding der geesten misbruikt, en leidde tot scheiding der geesten. Aldus precies passend in de plannen van de diabolis: verdeel en heers....

Vaak heeft iemand met een bepaalde bijbelse visie wel gelijk. Maar als dat gelijk wordt uitgeoefend als absoluut, hoe zit je dan met de liefde? God heeft alle mensen verschillend en uniek geschapen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat mensen verschillend over dingen denken, en verschillend reageren. Waardoor verschillende aspecten van eenzelfde waarheid aan bod kunnen komen.

Wie nu de eigen visie alleenzaligmakend maakt isoleert niet alleen zichzelf, maar ontzegt ook aan anderen het recht op hun deel van de waarheid. Die immers, als een diamant, vele kanten heeft.

Waar de mogelijkheid op persoonlijke geloofsbeleving en een persoonlijke relatie met God open blijft, zal een Gemeente ontstaan die in de vele verschillende persoonlijkheden van haar leden een weerspiegeling wordt van de veelkleurige wijsheid van God. Veelkleurig! Dat is de bedoeling van God, dat wij elkaar in liefde aanvullen. Samen zijn we Zijn Kerk.

Daarom zegt Paulus: "Denk over uzelf met bedachtzaamheid. Neem als norm het geloof, maar houd rekening met de voor ieder verschillende maat van Gods gave (Romeinen 12, 3)".

Een oproep voor een milde houding jegens medechristenen. Want al ken je de Bijbel uit je hoofd, en heb je elke zondag een persoonlijke openbaring, maar je hebt de liefde niet....

  Stelling

Dit is dan ook mijn stelling:  

  •   De Geest waait waarheen Hij wil.

  •   Christus centraal in alle dingen.

Als Christus bij mensen of in een Kerk centraal staat, hoe gebrekkig ook,ook al is dat in een andere Kerk dan die van jezelf, ook al is dat met andere woorden, symbolen, traditie, dan je zelf kent of gewend bent, dan mogen (MOETEN) we medechristenen als zodanig erkennen! Want het gaat tenslotte alleen om de op Christus gerichte instelling van je hart!

Het gaat er dus niet om alles zo goed te weten, maar om je kennis om te zetten in liefdevolle daden. Consequent. Zonder aanzien des persoons, zonder vooroordelen.

Maar als je het waaien van de Geest wilt vangen, als je je eigen visie als bindend gaat opleggen aan anderen, dan ben je al niet meer in de liefde. Dan mis je het belangrijkste criterium om het Woord van God zuiver en onderscheidend te verstaan: de liefde. Dan breng je niet alleen verdeeldheid, maar houd je deze ook nog in stand. En dan kun je straks wel zeggen tegen God "Heer, ik heb toch in Uw Naam geprofeteerd...."

Hij zal dan antwoorden: "Ik ken u niet..."  
In feite zijn er maar 2 soorten Christenen: levende en dode...  
En als de Geest waait waarheen Hij wil, waarom zou ik dan grenzen stellen?

  Eenheid in Christus is essentieel

Nieuwe, antichristelijke stromingen als New Age kun je gaan bestrijden door hun argumenten op de korrel te nemen. Dat moet ůůk worden gedaan.

Maar zeker zo belangrijk is de hechte gemeenschap van levende Christenen, dwars door alle Kerken en Gemeenten heen, die elkaar hebben leren zien als broeders en zusters in dezelfde Heer. Omdat zij, hoe dan ook, Christus in hun leven centraal stellen, Hem zoeken, en Hem hopen te vinden. Een gemeenschap van veelkleurige mensen, die opvallen door hun mildheid jegens het 'anders' christen-zijn van medechristenen.

Het zou mij niet verstaan als de vrucht van zulk een liefde als vanzelf zou leiden tot een beter verstaan van het Woord, dat dan in volle rijkdom aan bod mag komen. En tot een verstandiger omgaan met de Gave van het onderscheiden der geesten. Zoals er ook geschreven staat: "Zoek ťťrst het Koninkrijk van God, en al het overige zal u daarbij gegeven worden".

 

© Interkerkelijke werkgroep "Bijbel of New age" -  http://bijbelofnewage.info